Archive

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

Κάθε 15η Νοεμβρίου μερικές δεκάδες νεοναζί περπατούν στους δρόμους της μικρής γερμανικής πόλης Wunsiedel με αφορμή την επέτειο θανάτου του Ρούντολφ Ες. Για τους κατοίκους της περιοχής το να σταματήσουν αυτή τη μισαλλόδοξη πορεία έμοιαζε αδύνατο. Πέτυχαν όμως να μετατρέψουν την πορεία τους σε κάτι σημαντικό: για πρώτη φορά ένα ναζί-μνημόσυνο έγινε μια φιλανθρωπική πορεία – χωρίς να το γνωρίζει κανείς από τους συμμετέχοντες… Για κάθε μέτρο που περπατούσαν, 10 ευρώ δωρίζονταν στην οργάνωση “EXIT-Deutschland – a Nazi opt-out programme” (Έξω από τη Γερμανία – ένα πρόγραμμα απομάκρυνσης των ναζί”. Το αποτέλεσμα: 10,000 ευρώ και πολλοί έκπληκτοι ακροδεξιοί. Περισσότερες πληροφορίες στο http://www.rechtsgegenrechts.de (Το βίντεο εντοπίστηκε στο efsyn.gr/)

Advertisements

cf1coverΕπειδή Carex flacca δεν είναι πια μόνο αυτό που λέει η Wikipedia

CAREX FLACCA
μια έκδοση της κατάληψης σινιάλο
ενάντια στις επικυρίαρχες μητροπολιτικές ροές
για την εδαφικοποίηση της εξεγερσιακής προοπτικής

Το έντυπο εκδίδεται από την ομάδα Carex Flacca της κατάληψης Σινιάλο και διακινείται χέρι με χέρι, χωρίς αντίτιμο, με ελεύθερη οικονομική συνεισφορά.
Το πρώτο φύλλο τυπώθηκε τον Ιούλη του 2014 σε 600 αντίτυπα.
Η φωτογραφία του εξωφύλλου καθώς και οι περισσότερες φωτογραφίες του εντύπου έχουν τραβηχτεί από τη στ:οργή.

τεύχος 01, καλοκαίρι 2014:
διαβάστε το «αντί εισαγωγής» και δυο αποσπάσματα από το άρθρο «για την επιβολή των εμπορευματικών σχέσεων στον δημόσιο χώρο».

Read More

flughafen-berlin-tempelhof-der-alte-haupteingangΔιαβάσαμε στο σάιτ Το Περιοδικό  ένα πολύ ενδιαφέρον κείμενο για την αντίσταση των κατοίκων του Βερολίνου στα σχέδια ανάπλασης του πρώην αεροδρομίου Τέμπελχοφ (Tempelhof) στο Βερολίνο, την ιστορία που αυτό αντανακλά από τα χρόνια της ναζιστικής θηριωδίας και τη σημαντική νίκη στο δημοψήφισμα της «Πρωτοβουλίας 100% Tempelhof» με το οποίο το 65% ζητά τη διατήρηση του Τέμπελχοφ ως ελεύθερου πάρκου χωρίς καμία άλλη  «αξιοποίηση».

Η αναθεώρηση των δημόσιων χώρων (rethink) είναι το νέο αναπτυξιακό τρεντ σε μια σειρά από χώρες περιλαμβανομένης και της Γερμανίας. Εκτός από το κεφάλαιο που δεν έχει πατρίδα, το ίδιο συμβαίνει και με τις αντιστάσeiς στα σχέδια των ελίτ που αποκλείουν την πλειοψηφία των πληθυσμών από τους δημόσιους χώρους, την αξιοπρεπή διαβίωση, την πρόσβαση στην ιστορική αφετηρία των κτιρίων και των περιοχών αλλά και εν τέλει στο δικαίωμα της απόφασης για τη ζωή τους. Τα εργολαβικά συμφέροντα με την ευλογία των τοπικών αρχόντων και η προτεραιότητα για το κέρδος οδηγούν στη δημιουργία νέων μικρών ή μεγαλύτερων ευρωπαϊκών Ελντοράντο την ίδια στιγμή που οι κάτοικοι διεκδικούν το δικαίωμα να αποφασίσουν οι ίδιοι για τους δημόσιους χώρους τους. Και το πετυχαίνουν. Αναδημοσιεύουμε.

Ξ.Π.

Read More

image001(87)Διαβάσαμε ένα πολύ ωραίο κείμενο για την απλήρωτη εργασία στον χώρο των γραφιστών από το σάιτ ΣΚΡΑ-punk και το αναδημοσιεύουμε. Ένα κείμενο που βάζει και αυτό το λιθαράκι του στην απαγκίστρωση από τις λογικές της απλήρωτης εργασίας με τον μανδύα του οπαδού που κάνει κάτι εκτός του παραδοσιακού πλαισίου, αλλά μιλάει και δεικτικά για τον ιντερνετικό αστέρα Mikeius, έναν αδιανόητο τύπο όπου μαζί με διάφορους άλλους, βρήκαν το ίντερνετ ως πεδίο δόξης λαμπρό για να προβάλλουν την αυτοαναφορικότητά τους που ζέχνει κομπλεξισμό και σεξισμό.

Γ.Φ.

Ο Mikeius και το τέλος της εργασίας

Έχεις ταλέντο στην γραφιστική και στο Photoshop; Έισαι άνεργος; Την βρίσκεις να δουλεύεις σε projects από τα οποία δεν αμείβεσαι, με σκοπό να γεμίσεις το βιογραφικό σου, ώστε να έχεις τα προσόντα για να προσληφθείς σε άλλα αντίστοιχα projects αμισθί; Την βρίσκεις, τελικά, με τους φαύλους κύκλους; Αν ναι, τότε ο διαγωνισμός του Mikeius είναι για σένα!

Εδώ, ο –αναμφίβολα ταλαντούχος– Mikeius προκηρύσσει έναν διαγωνισμό σε συνεργασία με το Unity Shop στο The Mall Athens. Σύμφωνα με τους όρους, οι υποψήφιοι πρέπει να στείλουν ένα ολόκληρο δημιουργικό –όχι απλά ένα logo δηλαδή– με συγκεκριμένες τεχνικές προδιαγραφές, με στόχο όχι κάποιο fan project ή την διακόσμηση του καφενέ του χωριού, αλλά ένα κανονικό εμπορικό κατάστημα μέσα σε ένα κανονικό εμπορικό κέντρο.

Σύμφωνα με τον ίδιο τον Mikeius σε σχόλιο κάτω από το βίντεο, ο διαγωνισμός αφορά «ερασιτέχνες που έχουν καβλα με Photoshop. Άμα ήταν να πληρώσω κανονικό γραφίστα, στο μπούτσο μου, το φτιάχνω κι εγώ σε 5 λεπτα. Το θέμα ειναι να το κάνουν fans που ΓΟΥΣΤΑΡΟΥΝ ΤΗ ΦΑΣΗ και θα ήθελαν να δουν τη δουλειά τους να εκτίθεται σε πολλά ματια καθημερινά».

Read More

 “Mεταξύ του φωτός και της σκιάς”

Τα τελευταία λόγια του Subcomandante Marcos

elzn

1. Μια δύσκολη απόφαση

“Η μάχη για την ανθρωπότητα και ενάντια στο νεοφιλελευθερισμό ήταν και είναι δική μας, αλλά και πολλών άλλων από τα χαμηλά στρώματα. Ενάντια στον θάνατο, απαιτούμε τη ζωή,  ενάντια στη σιωπή, τα λόγια και τον σεβασμό, ενάντια στην αμνησία, την μνήμη, ενάντια στην ταπείνωση και την περιφρόνηση, την αξιοπρέπεια, ενάντια στην καταπίεση, την εξέγερση, ενάντια στη σκλαβιά, την ελευθερία, ενάντια στην επιβολή, την δημοκρατία, ενάντια στο έγκλημα, την δικαιοσύνη.
Ο πόλεμος που διεξάγουμε μας έδωσε το προνόμιο να ακουστούμε, από γενναιόδωρα αυτιά και καρδιές που βρίσκονται κοντά ή και μακριά. Υπήρχε άγνοια και αδιαφορία και εξακολουθεί να υπάρχει, όμως καταφέραμε να προσελκύσουμε  την προσοχή αρκετών. Στη συνέχεια, έπρεπε να ανταποκριθούμε σε ένα αποφασιστικής σημασίας ερώτημα: “ποιο θα είναι το επόμενο βήμα;”

Το να σκοτώσουμε ή να πεθάνουμε έμοιαζε η μόνη μοίρα μας.
Έπρεπε να ξαναχτίσουμε το μονοπάτι της ζωής, να χτίσουμε ό,τι αυτοί που βρίσκονται από πάνω είχαν καταστρέψει και συνεχίζουν να καταστρέφουν – την πορεία όχι μόνο των αυτόχθονων κοινοτήτων, αλλά και των εργαζομένων, των σπουδαστών, των εκπαιδευτικών, των νέων, και των αγροτών. Πάνω στο γεγονός ότι υπάρχουν διαφορές τόσο σε όσους είναι πάνω όσο και σε αυτούς που βρίσκονται από κάτω και αυτές οι διαφορές διώκονται και τιμωρούνται. Εμείς έπρεπε είτε να θυσιάσουμε το αίμα μας για την πορεία προς την εξουσία δίνοντας απλώς την ηγεσία σε άλλους ή να στρέψουμε τις καρδιές και τα μάτια μας στους ανθρώπους που είμαστε – τους ιθαγενείς που προστατεύουν τη Γη και τη μνήμη.
Το δίλημμα μας δεν ήταν ανάμεσα στο να διαπραγματευτούμε ή να πολεμήσουμε, αλλά ανάμεσα στον θάνατο και την ζωή.
Εμείς επιλέξαμε να χτίσουμε ζωή, αλλά στη μέση ενός πολέμου – που δεν ήταν λιγότερο θανατηφόρος.
Οι νεκροί είναι όλοι εδώ, αλλά τώρα για να ζήσουν.
Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία, ότι κάποιοι πιστεύουν πως κάναμε λάθος με την επιλογή μας αυτή – ότι δηλαδή ένας στρατός δεν μπορεί και δεν πρέπει να προσπαθεί να επιβάλλει την ειρήνη. Με πολλούς τρόπους η σκέψη αυτή είναι σωστή αλλά ο κύριος λόγος για την επιλογή μας ήταν και είναι, το γεγονός ότι με μάχες, θα καταλήγαμε να εξαφανιστούμε.  Ίσως κάναμε λάθος με την επιλογή να καλλιεργήσουμε τη ζωή αντί να υμνούμε τον θάνατο.
Αλλά κάναμε αυτή την επιλογή κοιτάζοντας ο ένας τον άλλο και ακούγοντας ο ένας τον άλλο – βάση της συλλογικότητας που είμαστε. Εμείς επιλέξαμε εξέγερση. Με άλλα λόγια, εμείς επιλέξαμε τη ζωή.
Γνωρίζαμε και γνωρίζουμε ότι ο θάνατος είναι απαραίτητος ώστε να υπάρξει η ζωή και ότι για να ζήσουμε πρέπει να πεθάνουμε.”

Read More

thezine #10 front coverΜάσκες παντού. Στα καρναβάλια και στα τριώδια, στις δικαστικές αίθουσες, στους δρόμους, στα πολιτικά γραφεία, στις οθόνες των υπολογιστών, στις σχέσεις. Το δέκατο τεύχος του freequency thezine μπορεί να άργησε αλλά είναι εδώ. Πολύ κοντά στα δύο χρόνια κυκλοφορίας με σταθερή διάθεση σχολιασμού και έκφρασης για τα πράγματα που συμβαίνουν μέσα μας, γύρω μας και μακριά μας.

Πόσο μακριά μπορεί να βρίσκεται ένας άνθρωπος που κάθεται σε μία καρέκλα γραφείου έξω από το πυρπολημένο κοινοβούλιο της Βοσνίας με το virtual και παράλληλο κόσμο των κοινωνικών δικτύων; Πόσο μακριά βρίσκονται οι “παραγκουπόλεις”/τουριστικά θέρετρα 6 αστέρων στην Νότια Αφρική από το Φαρμακονήσι; Και πόσο κοντά ή μακριά μπορεί να βρίσκεται το astrogrind από τον τύραννο της cardboardia;

Αυτά κι ακόμα μερικά στο freequency thezine #10.

freequency.gr

http://issuu.com/freequencythezine/docs/zine__10_final_layout_hq_issuu

Read More

IDAHO INTERNATIONAL DAY AGAINST HOMOPHOBIA 1Σαν Μέσο έχουμε ασχοληθεί ελάχιστα με τα αθλητικά δρώμενα. Αυτό δεν σημαίνει ότι μας περνούν απαρατήρητα τα πράγματα που συμβαίνουν σε αυτό το χώρο. Ειδικά τα φαινόμενα σεξισμού, ρατσισμού και ομοφοβίας που κατακλύζουν τα γήπεδα και τους αθλητικούς χώρους θα μας βρίσκουν πάντα απέναντι τους. Με αφορμή λοιπόν την ανακοίνωση του μπασκετμπολίστα του NBA, Τζέισον Κόλινς, πως είναι ομοφυλόφιλος, αναδημοσιεύουμε ένα εξαιρετικό κείμενο του περιοδικού Humba για το θέμα που έρχεται και ως απάντηση σε κρυφο-ομοφοβικά άρθρα ντόπιων δημοσιογράφων.

Έχω υπομείνει χρόνια μιζέριας και έχω περάσει πολλά, προκειμένου να ζω ένα ψέμα. Ήμουν σίγουρος πως ο κόσμος μου θα κατέρεε, αν όλοι το μάθαιναν. Παρόλα αυτά, όταν αναγνώρισα τη σεξουαλικότητα μου, αισθάνθηκα ολοκληρωμένος για πρώτη φορά. Εξακολούθησα να έχω την ίδια αίσθηση του χιούμορ, εξακολούθησα να έχω τις ίδιες ιδιομορφίες και οι φίλοι εξακολούθησαν να με καλύπτουν.”

Τζέισον Κόλινς

Έτυχε να διαβάσουμε και να ξαναδιαβάσουμε το άρθρο ενός ειδικού περί του NBA και της κοινωνιολογίας με τίτλο «Ο ήλιος … καίει» και ξάφνου πλημμύρισαν μέσα μας συναισθήματα θυμού και απογοήτευσης. Να εξηγηθούμε λοιπόν. Ο Τζέισον Κόλινς είναι ο πρώτος εν ενεργεία επαγγελματίας αθλητής που δηλώνει τις σεξουαλικές του προτιμήσεις. Το ξαναγράφουμε, ο πρώτος εν ενεργεία επαγγεματίας αθλητής. Αυτή η είδηση όπως καταλαβαίνετε αποτελεί από μόνη της σημείο αναφοράς για προφανείς, προφανέστατους λόγους.

Read More