Archive

Monthly Archives: September 2014

crimethincΌσοι παρακολουθείτε τον Freequency από καιρό, γνωρίζεται την εκτίμηση που τρέφουμε για τους Crimethinc και την έμπνευση που αντλούμε από τον λόγο και το έργο τους. Για αυτό και η έλευση τους στο Αυτοδιαχειριζόμενο Θέατρο Εμπρός είναι για μιας πρώτης τάξεως ευκαιρία για έναν ουσιαστικό διάλογο πάνω σε ζητήματα πολιτικής, έτσι όπως την ασκούν και την αντιλαμβάνονται ομάδες και συλλογικότητες σε όλον τον κόσμο. Σας τους προτείνουμε ανεπιφύλακτα.

Τι κάνουμε την περίοδο ανάμεσα στις Ταραχές;

Με ποιο τρόπο συνεχίζουμε
και επεκτείνουμε την κοινωνική εξέγερση;

ΑΝΟΙΧΤΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ
ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΤΗΣ ΕΞΕΓΕΡΣΗΣ

ΔΕΥΤΕΡΑ 22 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2014
ΩΡΑ: 20.30

ΘΕΑΤΡΟ
ΕΜΠΡΟΣ
Ρ.ΠΑΛΑΜΗΔΗ 2 ΨΥΡΡΗ

Τα τελευταία χρόνια, σε πολλές περιοχές του κόσμου ξέσπασαν εκρήξεις διαμαρτυρίας στις οποίες μεγάλα πλήθη ξεχύθηκαν οργισμένα στους δρόμους. Οι ξεσηκωμοί πήραν διάφορες μορφές αλλά ακόμα και στις πλέον εξεγερτικές τους στιγμές δεν μπόρεσαν να οδηγήσουν σε κάποια ριζική αλλαγή ούτε να λύσουν τα προβλήματα που τις παράγουν.

Read More

Advertisements

katara214Σάββατο 20/9
Σκοπευτήριο Καισαριανής
έναρξη αυστηρά στις 8

ΧΑΟΤΙΚΟ ΤΕΛΟΣ
ANTIMOB
SARABANTE
BAD TRIP
CUT OFF
RUINED FAMILIES

ΚΑΤΑΡΑ214
Αυτοοργανωμένη και άκρως καταραμένη συναυλιακή κολλεκτίβα.

Read More

Greece-Stabbing_phil-ap-676x450Να βρεθούμε στη γειτονιά του Παύλου απέναντι στο  Φασισμό.

Απέναντι στους φυσικούς και ηθικούς αυτουργούς που στις 18 Σεπτεμβρίου του 2013 δολοφόνησαν τον αντιφασίστα ράπερ Παύλο Φύσσα.

Απέναντι στη ναζιστική συμμορία της Χρυσής Αυγής που στη φαρέτρα της είχε τις 450.000 ψήφους ενός μεγάλου κομματιού της κοινωνίας που ανέχεται, συγκαλύπτει και νομιμoποιεί τα εγκλήματά της γνωρίζοντας πως το ψηφοδέλτιο μετατρέπεται σε μαχαίρι, όπλο, σιδερογροθιά στα ναζιστικά χέρια για να ακολουθήσουν τα πογκρόμ και οι δολοφονίες που προηγήθηκαν της δολοφονίας του Φύσσα στα κορμιά μεταναστών, ομοφυλόφιλων, αντιφασιστών.

Απέναντι σε ένα σύστημα και τα μέσα του, που εκκόλαψε το αβγό του φιδιού με σκοπό να λειτουργήσει ως πατερίτσα διατήρησης του εαυτού του. Απέναντι στη ρητορική των δύο άκρων που σκοπό έχει μόνο και μόνο να διατηρηθεί η κυβερνητική εξουσία ως έχει, επιμερίζοντας την οργή και το θυμό από την οικονομική και πολιτική εξαθλίωση με συντεχνιακό τρόπο σε διαφορετικά κοινωνικά κομμάτια αλλά και με σκοπό να σπείρει το φόβο και να θεωρηθεί η σίγουρη, σταθερή επιλογή.

Απέναντι στους απογόνους των ταγμάτων ασφαλείας και των ομάδων Χι του εμφυλίου. Απέναντι στους φασίστες που δολοφόνησαν τον Παύλο, απέναντι στους φασίστες που είχε πολεμήσει ο παππούς του.

Ο Παύλος ζει! Τσακίστε τους ναζί!

Ακολουθούν τα αντιφασιστικά καλέσματα για όλη την Ελλάδα.

Read More

Δεν κλείνει σήμερα ένας χρόνος από την δολοφονία του Παύλου Φύσσα από την χρυσή αυγή. Ο φασισμός δεν τελείωσε εκείνη την μέρα, δεν μπορούμε να τον σκεφτόμαστε σαν μια ιστορία μεμονωμένου ανθρώπινου δράματος που συνέβη πριν από ένα χρόνο στο Κερατσίνι. Όχι μόνο. Σήμερα κλείνει ένας και δύο και πολλά χρόνια από άλλες δολοφονικές επιθέσεις φασιστών ανά τον κόσμο, σήμερα κάπου αλλού ένας μετανάστης, μία ομοφυλόφιλη, ένας αντιφασίστας, μια καθαρίστρια, ένας ράπερ, δέχονται μαχαιριές από φασίστες, τόσο βαθιές για να φτάνουν μέχρι το μεδούλι και των πιο ανυποψίαστων, των φιλήσυχων και των αδιάφορων. Ο φασισμός δεν θα κάνει τελικά διακρίσεις.

Αν και δεν μας χρειάζονται επέτειοι θανάτου για να τον θυμόμαστε, απόψε στις 18.00 θα είμαστε στο Κερατσίνι για να τιμήσουμε τον Παύλο που δολοφονήθηκε στην γειτονιά του από οπλισμένους μισανθρώπους, σαν σήμερα πριν ακριβώς από ένα χρόνο.

Και τις υπόλοιπες μέρες του χρόνου πάλι εκεί θα είμαστε. Στην δικιά του γειτονιά και στις άλλες.

Γιατί ακόμα δεν τους στείλαμε πίσω στις τρύπες τους. Κυκλοφορούν ελεύθεροι οι δολοφόνοι του ανάμεσά μας.

*το 8ο τεύχος του φανζίν του freequency ήταν αφιερωμένο σε όλα τα θύματα του φασισμού, με αφορμή την δολοφονία του Π. Φύσσα. Μπορείτε να το διαβάσετε ηλεκτρονικά εδώ

Fyssas_Paulos@

UnknownΜια από τις μεγαλύτερες ελλείψεις και γοητείες του κινηματογράφου είναι τα χρονικά του όρια. Happy ή sad το end είναι ένα κόψιμο και μια επιλογή του σκηνοθέτη, που διαφοροποιεί ουσιωδώς την κινηματογραφική αφήγηση από κάθε παρόμοιο ανθρώπινο βίωμα. Το τελευταίο μοιάζει ένα συνεχές χωρίς καθαρά όρια, αφετηρίες και τέλη και ένα ασυνεχές στο βαθμό που κανείς δεν μπορεί να το αφηγηθεί αναδρομικά, επιτυχημένα και πιστά σαν μια διάφανη αλληλουχία κινούμενων εικόνων.

Με αυτά το όρια και πιθανόν παρόμοιες σκέψεις φαίνεται να παίζει ο σκηνοθέτης του Boyhood (2014)Richard Linklater. Το πείραμα στη νέα ταινία του, που έκανε αυτή την εβδομάδα πρεμιέρα στις Αθηναϊκές αίθουσες, είναι ακριβώς ένα είδος εμπλοκής του κινηματογραφικού με τον πραγματικό χρόνο. Ο σκηνοθέτης αφηγείται την ωρίμανση ενός αγοριού από την παιδική ως την εφηβική ηλικία σε μια ταινία που γυρίστηκε κατά τη διάρκεια δώδεκα ετών, ακολουθώντας με κάποιον τρόπο τη φυσική ωρίμανση των ηθοποιών του.

Για κάποιον που έχει τύχει να συναντηθεί με προηγούμενες δουλειές του Linklater, το βλέμμα  στο Boyhood φαντάζει αρκετά οικείο: τρυφερό, συχνά σαρκαστικό με τρόπο που συναντά τα αντίστοιχα βιώματα του θεατή, με ένα μεγάλο ενδιαφέρον για τις ανθρώπινες σχέσεις στη καθημερινότητα και την τριβή τους, την κρίση και την κανονικότητα τους. Αν μάλιστα σκεφτεί κανείς πως η γνωστή τριλογία του σκηνοθέτη Before (SunriseSunsetMidnight) κοίταξε την ίδια ερωτική σχέση στην εξέλιξη της, θα συμπεράνει μάλλον πως ο χρόνος πραγματικός και κινηματογραφικός και η μεταξύ τους σχέση απασχολεί ιδιαίτερα τον Linklater.

Read More

thRXPNEDHLΝιώθοντας πως γράφω για κάποιο τσίρκο που θα περάσει και από την Αθήνα, ήρθε η ώρα που τα μυαλά αυτής της χώρας που “βλέπουν μπροστά” σκέφτηκαν να μεταφέρουν και στην Ελλάδα ένα τουριστικό προϊόν που έχει τις ρίζες του στην αποικιοκρατία, τον ρατσισμό και την εκμετάλλευση του νεοφιλελεύθερου οικονομικού μοντέλου. Slum tourism ή τουρισμός των παραγκουπόλεων λοιπόν, προσαρμοσμένο στους “αόρατους” της Αθήνας.

Τη δυνατότητα να περπατήσουμε την Αθήνα με οδηγούς άστεγους συμπολίτες μας μάς προσφέρει το πρωτοποριακό για τα ελληνικά δεδομένα πρόγραμμα «Αόρατες Διαδρομές» που θα ξεκινήσει να υλοποιεί από τις 20 Σεπτεμβρίου το περιοδικό δρόμου «Σχεδία». Με οδηγούς τους ίδιους τους αστέγους οι «Αόρατες Διαδρομές» θα περιλαμβάνουν στάσεις στα συσσίτια, στα υπνωτήρια, στα κέντρα απεξάρτησης, στα κέντρα ημέρας κ.ά… Κατά τη διάρκεια της βόλτας, οι οδηγοί -νυν και πρώην άστεγοι- θα δίνουν πληροφορίες για τις υπηρεσίες που παρέχει κάθε δομή, αλλά και πώς οι ίδιοι έχουν βιώσει ή βιώνουν τη ζωή στον δρόμο.

Αυτά διαβάζουμε στην περιγραφή του πρότζεκτ και όσοι θέλουν να γίνουν τουρίστες στη φτώχεια και θαυμαστές της τραγικής κατάστασης όπου ένα οικονομικό σύστημα με τους υπερασπιστές του έχουν δημιουργήσει, τώρα μπορεί να το κάνει. Ποινικοποιείται η φτώχεια με τρόπο επιδέξιο και με φιλανθρωπική εσάνς, από αυτή που μυρίζει λύπηση, ελιτισμό με επίφαση συμπόνοιας και βοήθειας. Ο φτωχός αντιμετωπίζεται ως θέαμα, ως κάποιος αποκομμένος από την πολιτική και κοινωνική ζωή της πόλης, χωρίς δικαιώματα και χωρίς την ανάγκη για βοήθεια από το κράτος. Στη νεοφιλελεύθερη θεώρηση, ο φτωχός είναι υπεύθυνος για την κατάστασή του αφού “όποιος μπορεί τα καταφέρνει. καθένας είναι υπεύθυνος για την τύχη του”. Αυτόν τον κοινωνικό εξωτισμό με τον οποίο αντιμετωπίζεται ο φτωχός ακολουθούν πολλές χώρες του εξωτερικού όπως η Ινδία, η Βραζιλία, το Μεξικό όπου οι πλούσιοι και εύποροι επισκέπτονται τις φτωχικές γειτονιές ή τα ξενοδοχεία που προσφέρουν δωμάτια-παράγκες για να μπορεί ο επισκέπτης να “ζήσει την εμπειρία της φτώχειας.”

Από τα τέλη του 19ου αιώνα, οι πλούσιοι Λονδρέζοι άρχισαν να επισκέπτονται τις φτωχές γειτονιές του Γουάιτ Τσάπελ και του Σόρεντιτς και οι πλούσιοι Νεοϋορκέζοι ξεκίνησαν να επισκέπτονται τις φτωχογειτονιές του Μπάουερι προς αναζήτηση κρησφύγετων οπίου και περιπέτειας στην ανατολική πλευρά όπου πήγαιναν για να ανακαλύψουν ιδίοις όμμασι « πώς ζει το άλλο μισό του του πληθυσμού», κυρίως φτωχοί μετανάστες.

2

Στο τεύχος #10 του freequency the zine  θα βρείτε αναλυτικό άρθρο για την εξελιγμένη αυτή ιδέα του τουρισμού της φτώχειας ως απόγονο των ανθρώπινων ζωολογικών πάρκων της Ευρώπης. Μια εξέλιξη βασισμένη σε μια βιομηχανία που μετατρέπει  τη φτώχεια σε στοιχείο διασκέδασης όπου οι εύποροι τουρίστες καλύπτουν τις ηδονοβλεπτικές τους ορέξεις με τον πιο προσβλητικό τρόπο νομιμοποιώντας την εκμετάλλευση, την τοπική ή παγκόσμια οικονομική ανισότητα και τον κοινωνικό σαδισμό σε ένα σώμα ανθρώπων που τους αφαιρείται το δικαίωμα της αλλαγής αυτής της κατάστασης αλλά και το δικαίωμα του λόγου ή της άρνησης.

Ξένια Πι

 

Cover-Image1Ο Tricky κυκλοφόρησε όπως και πέρυσι στην προσωπική του εταιρεία False Idols το πολυ-συμμετοχικό νέο του άλμπουμ και μάλιστα με τίτλο το ονοματεπώνυμό του Adrian Thaws για να πει ότι δεν τον ξέρουμε πραγματικά και στο περίπου ότι δεν τον πιάνουμε πουθενά…

Εν αναμονή επικείμενου βίντεο κλιπ, ρίξτε μια αυτιά στα επίσημα ανεβάσματα ως τώρα (και όχι μόνο):
Read More