(review) Windhand, Stonenrow live in Athens (9/4/2014)

OLYMPUS DIGITAL CAMERAΜετά από αρκετό καιρό τα κομάντος των United Forces θα πήγαιναν σε αμιγώς doom συναυλία η οποία δεν θα περιείχε ίχνος post στοιχείων (Switchblade πχ). Και αν η μνήμη μας είναι σωστή το τελευταίο ήταν οι-μπορείτε-να-μας-λέτε-μπουλντόζες Conan. Οπότε η πεντάδα των Windhand είχε όλα τα εχέγγυα για ένα πολύ δυνατό σόου.

Το λάιβ άνοιξαν οι ντόπιοι Stonenrow τους οποίους δεν είχε τύχει να ακούσουμε ξανά. Το τρίο έχει επιρροές και από τις δύο πλευρές του Ατλαντικού με έμφαση στον όγκο και στις πολύ χαμηλές και σάπιες ταχύτητες. Θύμισαν ένα λάιβ πριν από άπειρα χρόνια τους Blutch που άνοιξαν για τους (θεόθεους) Black Cobra. Αλλά στην doom πλευρά τους. Το πρώτο κομμάτι που έπαιξαν οι Stonenrow άφησε πολύ καλές εντυπώσεις ειδικά από το σημείο που οι ταχύτητες και το delay στα φωνητικά συμπυκνώθηκαν και ανέβηκαν. Από εκεί και πέρα ωστόσο σαν αίσθηση έμεινε μία αντίφαση. Η τριάδα νιώθει φουλ αυτό που δημιουργεί και η ένταση που έβγαζε έκανε τα πάντα (κυριολεκτικά) να τρίζουν μιας και ο ήχος ήταν άψογος, αλλά το συνολικό παράγωγο δεν σε κρατάει σε εγρήγορση. Τα φωνητικά σε αυτό το είδος παίζουν μεγάλο ρόλο και στο συγκεκριμένο λάιβ τους ήταν πιο πίσω από όσο θα έπρεπε. Όπως και να έχει κρατάμε επαφή.

Επίσης αντιφατικά ξεκίνησε και ολοκληρώθηκε (για εμάς πιο πριν από όσο θα θέλαμε ενεκα και του τελευταίου δρομολογίου στο μετρό) και η εμφάνιση των Windhand. Σαν πρώτο σχόλιο μπορούμε να πούμε πως πρόκειται για μία εξαιρετική doom μπάντα όπου μαζί με τους Uzala μπορούν να ηγηθούν σε αυτό το χώρο του heavy metal/λίγο occult/πολύ Electric Wizard. Ο ήχος τους ήταν τεράστιος. Πραγματικά τεράστιος σε σημείο που μπορεί σε κάποια σημεία να ήταν ενοχλητικός (εντάξει υπερβολή). Τα φωνητικά και η στάση της Dorthia Cottrell ήταν φανταστικά, απόλυτα σεμνά και πολύ κοντά στο επίπεδο των ηχογραφήσεων τους, αλλά ένα τσικ κάτω από αυτό που θα λέγαμε ότι χρειαζόταν σε ένα λάιβ όπου αδιαμφισβήτητα οι κιθάρες και το μπάσο θα είχαν την πρωτοκαθεδρία. Το μεγάλο στοίχημα σε αυτά τα λάιβ είναι να κρατιούνται οι ισορροπίες μεταξύ του ηχογραφημένου τους ήχου και του λάιβ και να μη πέφτουν στην λούμπα του όγκου που καπελώνει τα πάντα. Δεν το έκαναν αλλά θα μπορούσαν με δύο τρεις βελτιώσεις να απογείωναν μία έτσι και αλλιώς πολύ καλή εμφάνιση. Αφήνουμε στην άκρη τα προβλήματα με τους ενισχυτές αφού δεν τους πτόησαν και έτσι και αλλιώς μιλάμε για καταστάσεις που μπορεί να συμβούν σε μία συναυλία. Οι δύο κιθάρες έκοβαν και έραβαν και το μπάσο με τα τύμπανα έδιναν τον βαρύ τόνο.

Χωρίς φιοριτούρες και occult βλακείες η στάση των Windhand ήταν επαγγελματικότατη και έτσι όπως αρμόζει σε ένα χέβι μεταλ αντεργκράουντ σόου. Ενέργεια, όρεξη, headbanging, μαλλιά, μούσια, υπέροχες μελωδίες, εξαιρετικές φωνητικές ερμηνείες. Με το πικ της συναυλίας να γίνεται στο Winter Sun.

Υ.Γ. Αν έπαιξαν το Summon The Moon αφού φύγαμε όντως να τους καεί ο ενισχυτής.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERAOLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERAΚείμενο: Γαβριήλ
Φωτογραφίες: Άρης

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: