(review) There Is No Land Beyond The Volga: Jucifer, Earth of Distrust, Korsikov live in Athens (9-11)

jucifer5_editΌποιος είχε το κουράγιο και την δυνατότητα να είναι αλέρτα το παρακευοσάββατο που μας πέρασε (8 και 9 Νοέμβρη) τότε μάλλον έζησε την sludge ονείρωξη που περίμενε χρόνια. Πρώτα οι Suma κατεδάφισαν τα πάντα και μετά ήρθε το εκλεκτό ντουέτο των Jucifer να δώσει ένα σόου που ξεπέρασε κατά πολύ προσδοκίες και μουσικά ταμπελοσύνορα. Και με ένα bill που έκανε την βραδιά να κυλήσει τόσο ζεστά μιας και οι δύο μπάντες που άνοιξαν για τους Αμερικάνους ήταν πραγματικά απολαυστικές.

Οι Korsikov μάλλον έχουν πολύ ψηλά σαν ευαγγέλιο τον ήχο και την αντίληψη μπαντών όπως οι Unsane (κυρίως ) και post πράγματα (δευτερευόντως). Και μετά βεβαιότητας έχουμε να δηλώσουμε πως αυτή η μπάντα αξίζει κάθε λεπτό ιδρώτα που έριξε πάνω στο σανίδι και κάθε σπασμένο άλατο σε σβέρκους όπως οι δικοί μας. Εξαιρετικά παλιομοδίτικη η στάση τους, όντας τρίο (περίεργη σύμπτωση πως όλες οι μπάντες που έπαιξαν το Σάββατο δεν ήταν «κλασικά» κουαρτέτα) αλλά με μία κολλητική εσάνς που σου βγάζουν αδικοχαμένα συγκροτήματα όπως οι Milligram. Προσωπική απορία πάντως είναι πως και μετά από αρκετά χρόνια ύπαρξης με μεγάλη εμπειρία σε λάιβ, δεν έχουν κυκλοφορήσει κάτι επίσημα (μπορείτε ωστόσο να πάρετε μία γεύση στη συλλογή «Miss Fortune was a Henhouse Manager»)

korsikov3_editΜετά ανέβηκε αθόρυβα ένα προσωπικό favorite του γράφοντος οι Earth of Distrust. Μία μπάντα που είχαμε την τύχη να παρακολουθήσουμε από την γέννηση της και να δούμε τη σημερινή της εξέλιξη. Η οποία είναι άκρως σοβαρή και σύγχρονη. Και η λέξη σύγχρονη πάει στο ότι τα παιδιά που απαρτίζουν τη μπάντα έχουν πιάσει το νόημα της αναβράζουσας underground σκηνής που υπάρχει και αναπτύσσεται τα τελευταία χρόνια στην Αθήνα. Οι επιρροές από σκοτεινό hardcore, (neo)crust και black metal (Darkthrone, Deathspell Omega και Thorns κυρίως) δίνουν και παίρνουν με τα «παραγόμενα προϊόντα» να είναι εξαιρετικά κρίσιμα για όσους ασχολούνται σοβαρά με αυτή τη σκηνή. Στα του λάιβ τώρα τα πράγματα είναι απλά. Ενέργεια, δέσιμο και ιδέες εξαιρετικές. Κυρίως αυτό, ιδέες. Ειδικά το τραγούδι «Διαγραφή» με την στιχάρα «…εγώ τρώω από το χώμα που φτύνεις» έκανε πολλές τρίχες να σηκωθούν…

earth 5_edit…και παρέμειναν όρθιες καθόλη την διάρκεια του σετ των Jucifer. Με δεδομένο ότι δεν είχαμε ασχοληθεί πολύ με δαύτους, η σφαλιάρα που δεχτήκαμε ήταν μεγατόνων. Δύο άτομα με μία αδιανόητη χημεία μεταξύ τους ακόμα και κινησιολογικά (αν ξεπεράσουμε την αντίφαση πως ο ντράμερ κάθεται και η κιθαρίστρια είναι όρθια). Το ντουέτο των νομάδων Gazelle Amber Valentine και Edgar Livengood γυρίζουν τον κόσμο εδώ και 13 χρόνια αδιάλειπτα κάνοντας την στάση ζωής τους πράξη. Ζούνε για τη μουσική (το «…από τη μουσική» είναι άλλου παπά ευαγγέλιο) και νομίζω φάνηκε σε κάθε ένα λεπτό της απίστευτα ψυχωμένης εμπειρίας που βιώσαμε. Μπορεί εκεί που καθόμουν να άκουσα λίγα (πολύ λίγα όμως) φωνητικά αλλά το πέρασμα από τους Melvins, στο grindcore και μετά στην σκατοψυχιά του black metal ήταν απλά το τέλειο. Και η μία ώρα που έπαιξαν ήταν εξαντλητική. Εύγε και μόνο εύγε. There Is No Land Beyond The Volga…

jucifer9_editkorsikov1_edit korsikov4_edit korsikov2_editearth 4_edit earth 3_edit earth 1_edit earth 6_edit earth 2_edit earth 7_editjucifer3_edit jucifer1_edit jucifer10_edit jucifer9_edit jucifer4_edit jucifer6_edit jucifer2_edit jucifer7_editΦωτογραφίες: Άρης

Κείμενο: Γαβριήλ

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: