(review) ένας αχινός, κάτι μπότες, οι The Flying Eyes, οι Golden Animals, live στο An (14/9)

DSC_7489_wΤις περισσότερες φορές τα πράγματα στη ζωή είναι απλά. Και χρειάζονται κάποιες μικρές δόσεις ευτυχίας για να απογειωθούν. Και μία τέτοια μικρή δόση ήταν και η συναυλία των The Flying Eyes με τους Golden Animals, το βράδυ του Σαββάτου (14/9) στο Αn. Δύο συγκροτήματα παλιομοδίτικης αντίληψης για το rock n’ roll και τη ζωή γενικότερα όπως φαινόταν ξεκάθαρα από τις (άθλιες) στιλιστικές επιλογές τους, αλλά τόσο μα τόσο απολαυστικά που αμέσως μπήκαν στην κατηγορία «έβλεπα μία φορά το μήνα».

DSC_7137_wΤο περίεργο δίδυμο των Golden Animals έχει μελετήσει άριστα τα vibes και την ψυχεδέλεια των Doors και κατ’ επέκταση του αρχηγού τους, Jim Morrison. Ο τραγουδιστής/κιθαρίστας λίγο περισσότερο σταρ και τζόβενος για τα γούστα μου αλλά την δουλειά του την κάνει με τον καλύτερο τρόπο. Η παρουσία όμως που αναμφίβολα κεντρίζει τα βλέμματα στα χρυσά ζώα είναι η ντράμερ. Μία αιθέρια παρουσία με ένα κατάλευκο φόρεμα, έπαιζε τύμπανα και ταυτόχρονα έκανε κάτι κολλητικά «ουουου» ως backing vocals που από κάποιο σημείο και μετά τα αναζητούσες στο τραγούδι. Περίμενες πότε θα το ξανακάνει. Με ένα ιδιόμορφο στήσιμο στα τύμπανα σε τράβαγε με το πόσο άνετα «γέμιζε» τα τραγούδια, που περιφερόντουσαν κάπου μεταξύ Doors, Led Zeppelin και blues. Η εμφάνιση της μου θύμισε πολύ έντονα την PJ Harvey… αλλά σε ντράμερ.

DSC_7210_wΜετά από μία ώρα ανέβηκαν οι The Flying Eyes στη σκηνή και έτσι χωρίς φρου φρου καταλάβαμε πως  είναι ένα ψυχωμένο και αψεγάδιαστο hard rock live. Με δύο (ή τρία;) encore οι τύποι πέρασαν σχεδόν όλη την δισκογραφία τους. Ρόκαραν αδιανόητα πιστά με τους δίσκους τους, τράβηξαν τους περίπου 150 παρευρισκόμενους σε ένα πάρτυ που ο γράφων μόνο σε μεγαλύτερα live είχε ξαναδεί (Orange Goblin, Clutch). Ο ήχος ήταν από τους καλύτερους που έχω ακούσει στο An, ενώ όταν έπιαναν τα «δύσκολα» και ανοιχτά, σχεδόν post rock σημεία τους, όλοι μέναμε με το στόμα ανοικτό. Μέχρι και λίγο Red Fang άκουσα. Ή ίσως να είμαι σε παροξυσμό. Δεν θυμάμαι πόση ώρα έπαιξαν αλλά δεν ήταν αρκετή. Ούτε το I Wanna Be Your Dog ήταν.

Φωτογραφική απορία 1: από πότε επανήλθαν στη μόδα οι καουμπόικες μπότες;

Φωτογραφική απορία 2: από πότε η ηλικιακή ομάδα 16-21 έρχεται, ξέρει τους στίχους και γουστάρει φουλ σε τέτοια live; Μάλλον έχω γίνει ένας κωλόγερος και έχω χάσει επεισόδια.

Φωτογραφική απορία 3: Τι-ήταν-αυτό-το-αδιανόητο-όργανο-που-έμοιαζε-με-ηλεκτρικό-πριόνι;

Φωτογραφική απορία 4: Πόσο χτύπημα από τη μοίρα μπορεί να θεωρηθεί ότι ο ντράμερ των The Flying Eyes χτυπήθηκε από αχινό (!) στο χέρι;

DSC_7032_w DSC_7039_w DSC_7041_w DSC_7067_w DSC_7077_w DSC_7098 DSC_7128_w DSC_7134_w DSC_7137_w DSC_7198_w DSC_7029_wDSC_7204_w DSC_7269_w DSC_7287_w DSC_7306_w DSC_7364_w DSC_7519_w DSC_7542_w DSC_7566_w DSC_7584_w DSC_7619_wΚείμενο: Φιλ. Γ.

Φωτογραφίες: FilioMagenta

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: