Πόσο καθεστώς εξαίρεσης είσαι;

Όχι ικανοποιητικά, αν δεν έχεις ακόμα περιορίσει τις συναθροίσεις.

Το Σχέδιο Προεδρικού Διατάγματος “Τροποποίηση του π.δ. 141/1991 (Α΄ 58/30-04-1991) «Αρμοδιότητες οργάνων και υπηρεσιακές ενέργειες του προσωπικού του Υπουργείου Δημοσίας Τάξης και θέματα οργάνωσης Υπηρεσιών», όπως έχει τροποποιηθεί και ισχύει”, έχει ως ακολούθως:

 Άρθρο 1

Αρμοδιότητα αστυνομικής αρχής επί δημοσίων συναθροίσεων

Στο άρθρο 131 του π.δ. 141/1991 (Α΄ 58) η παράγραφος 2 αναριθμείται σε 3 και προστίθεται παράγραφος 2 ως εξής:

«2. α) Οι συναθροίσεις διεξάγονται κατά τρόπο που δεν διαταράσσεται παρά στο μέτρο του απολύτως αναγκαίου η οδική κυκλοφορία και η κοινωνικοοικονομική ζωή της πόλης. Σε πόλεις με πληθυσμό άνω των εκατό χιλιάδων κατοίκων δεν επιτρέπεται η κατάληψη ολόκληρου του οδοστρώματος και η πλήρης διακοπή της κυκλοφορίας των οχημάτων από ιδιαίτερα μικρές, σε σχέση με τη σημασία της συγκεκριμένης οδού για την εξυπηρέτηση της οδικής κυκλοφορίας και της κοινωνικοοικονομικής ζωής της πόλης, συναθροίσεις. Η εκτίμηση περί του ιδιαίτερα μικρού μεγέθους της συνάθροισης και η δυνατότητα περιορισμού της σε μέρος του οδοστρώματος ανήκει στον αρμόδιο Αστυνομικό Διευθυντή, ο οποίος εκδίδει σχετική απόφαση την οποία γνωστοποιεί άμεσα στους ενδιαφερομένους. Η απόφαση αυτή μπορεί να είναι κατ’ αρχάς προφορική και έπεται η έγγραφη διατύπωση και επίδοσή της εντός 24 ωρών. Κατά τη λήψη της προαναφερόμενης απόφασης υποχρεωτικά λαμβάνεται υπόψη ιδίως ο αριθμός των συμμετεχόντων στη συνάθροιση και η σημασία της συγκεκριμένης οδού για την κυκλοφορία των οχημάτων δημόσιας συγκοινωνίας, την τουριστική κίνηση της περιοχής, την ομαλή πρόσβαση σε αρχαιολογικούς ή ιστορικούς χώρους και την εν γένει εμπορική και οικονομική δραστηριότητα.

β. Οι ως άνω περιορισμοί δεν ισχύουν για συναθροίσεις και πορείες που εξαγγέλλονται και διοργανώνονται από πολιτικά κόμματα που εκπροσωπούνται στη Βουλή και από τριτοβάθμιες συνδικαλιστικές ενώσεις ή για συναθροίσεις ιστορικού εορτασμού ή επετειακού χαρακτήρα.

γ. Επί παραβάσεων ισχύουν οι κείμενες ποινικές διατάξεις».

 Άρθρο 2

Έναρξη ισχύος

Η ισχύς του παρόντος διατάγματος αρχίζει από τη δημοσίευση του στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως

[Το παραπάνω σχέδιο προεδρικού διατάγματος έχει υπογραφεί από τον Υπουργό Δημόσιας Τάξης και Προστασίας του Πολίτη Νικόλαο Δένδια και βρίσκεται προς επεξεργασία στο ΣτΕ.]

Τώρα μάλιστα.

Αποφασίζουν

Λίγο πριν τις καλοκαιρινές διακοπές και με μη κανονικό τρόπο νομοθέτησης,  η κυβέρνηση εκχωρεί διακριτική ευχέρεια στους κατά τόπους αξιωματούχους της ελληνικής αστυνομίας, να κρίνουν ποιές συναθροίσεις είναι “μικρές”, “τη σπουδαιότητα μιας οδού”, ”τον τρόπο διεξαγωγής της συνάθροισης”.

Και διατάζουν

Η εν λόγω απόφαση γνωστοποιείται δε στους ενδιαφερόμενους προφορικά…και ακολουθεί γραπτή επίδοση της απόφασης εντός 24 ωρών…

Εξαιρούνται τα μαγαζιά μας και οι ακίνδυνες φιέστες

Από τα παραπάνω εξαιρούνται τα πολιτικά κόμματα, οι τριτοβάθμιες συνδικαλιστικές οργανώσεις, οι παρελάσεις. Εδώ ο συντάκτης έκανε strike:

  • Εξασφαλίζει τη μη σθεναρή αντίδραση από τους κοινοβουλευτικούς του αντιπάλους, μιας και οι δικές τους συναθροίσεις (μικρές, μεσαίες, τεράστιες) είναι διασφαλισμένες.
  • Δίνει ένα δυνατό χτύπημα στο φασισμό αφού φρόντισε με επιμέλεια τα προηγούμενα χρόνια να τον κάνει μετρήσιμη πολιτική δύναμη. Ενώ λοιπόν μπορούμε να σκεφτούμε πλήθος συλλογικών υποκειμένων με χειραφετικά αιτήματα να φιμώνονται, οι γιορτές μίσους των ναζιστών είναι κοινοβουλευτικά προστατευόμενο είδος.
  • Φωτίζει τις διαχωριστικές γραμμές ενός ευρύτερου προοδευτικού χώρου (και μιλάμε για τη βάση του χώρου αυτού, τους ανθρώπους που από τα κάτω θα κινητοποιούνταν από προοδευτικούς λόγους). Υπάρχουν οι νόμιμοι και οι έκνομοι τέτοιοι. Και τους έκνομους τους έχει τον τελευταίο χρόνο περιχαρακώσει, στιγματίσει, ποινικοποιήσει, ρημάξει,.
  • Γνωρίζοντας πως το πολιτικό σύστημα έχει ελέγξει και διαβρώσει αρρωστημένα εδώ και δεκαετίες τις κορυφές (ηγεσίες κομμάτων, συνδικαλιστικά όργανα, ανεξάρτητες αρχές) στουπώνει τα ρήγματα που φαίνεται να δίνουν δυνατότητα σε μια φωτιά από τα κάτω. Σκεφτείτε: οργανώσεις περιβαλλοντικές, σωματεία βάσης, συλλογικά υποκείμενα με αντιρατσιστικό λόγο, οργανώσεις για τα δικαιώματα των LGBT κοινοτήτων, πολιτικές συλλογικότητες, ανεξάρτητες φοιτητικές οργανώσεις. Πνίγονται όλοι οι λόγοι μας, όλα τα διακυβεύματα μας.

Επιπλέον φωτογραφίζει την Αθήνα:Σε πόλεις με πληθυσμό άνω των εκατό χιλιάδων κατοίκων. Και ειδικά τα οικοδομικά τετράγωνα του ιστορικού κέντρου: “η σημασία της συγκεκριμένης οδού για την κυκλοφορία των οχημάτων δημόσιας συγκοινωνίας, την τουριστική κίνηση της περιοχής, την ομαλή πρόσβαση σε αρχαιολογικούς ή ιστορικούς χώρους και την εν γένει εμπορική και οικονομική δραστηριότητα”. Έτσι η διάταξη γίνεται ειδική, για να μην υπάρχουν αντιδράσεις από εκεί που δεν χρειάζεται. Να αφορά συγκεκριμένους ανθρώπους, με συγκεκριμένη δράση, σε συγκεκριμένους τόπους που ιστορικά έλαβαν χώρα τα πολιτικά σημαντικά. Αν εκτοπίσεις κάτι από το κέντρο του χώρου που είναι εδώ και τουλάχιστον 100 χρόνια η πολιτική σκηνή της χώρας, το έχεις εκτοπίσει και κοινωνικοπολιτικά.

Όλα τα παραπάνω αποτυπώνονται σαχλά σε ένα χυδαίο άρθρο που θα στριμωχτεί στα μουλωχτά σ’ ένα χυδαίο προεδρικό διάταγμα που από τον τίτλο του θα περίμενε κανείς να αφορά στις μεταθέσεις βαρετών δημοσίων υπαλλήλων και αστυνομικών.

Για να σοβαρευτούμε αυτό που εμείς διαβάζουμε από τα παραπάνω ιλαρά άρθρα είναι:

Ο αρχιτέτοιος μπορεί όποτε θέλει να απαγορεύσει ή να περιορίσει διαδηλώσεις και πορείες   του εξωκοινοβουλευτικού – αντιεξουσιαστικού χώρου και όποιου άλλου συλλογικού υποκειμένου διεκδικεί τον κοινωνικό και πολιτικό του χώρο στο κέντρο της Αθήνας, με επιχείρημα την παρακώλυση της ομαλής ζωής του τόπου. Αυτό μπορεί να το κάνει και προφορικά, αρκεί να το δώσει στους περιορισθέντες εκ των υστέρων γραπτά. (Εδώ αναρωτιόμαστε λίγο σε ποιόν θα κάνει την επίδοση και που. Πιθανόν σε κάποιον στα κρατητήρια.)

Οιωνός του στρατιωτικού νόμου ήταν αποσπασματικά μέτρα που είχαν παρθεί στο παρελθόν με την αφορμή της άφιξης σημαινόντων προσώπων. Εδώ όμως είναι η ουσία της ιστορίας. Έγινε κανόνας η εξαίρεση. Η κατάσταση εξαίρεσης που ελέγχει ο κυρίαρχος, εκείνη η δυνατότητα που τελικά τον καθιστά κυρίαρχο, έγινε τέλεια κανονικότητα μέσα σε μια 5ετία.

Με συνοπτικές διαδικασίες όπως αρμόζει.

Σε τέτοιου ειδους επιθέσεις απαντάμε συλλογικά

Σ.Ο. Freequency

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: