(review) the Residents: Wonder of Weird, 40th anniversary tour @ Fuzz, 24/5/2013

IMG_9179webSex, shrugs and anti-rock‘n’roll” αναδρομή 110 λεπτών στην αξιοσημείωτη ιστορία των the Residents, που ως τρίο και γνωστοί (;) πλέον ως Randy Rose / Chuck / Bob, έφτασαν άλλη μια φορά στην Αθήνα, για την τελευταία συναυλία της επετειακής τους περιοδείας που ήρθε στην Ευρώπη πριν από έναν μήνα.

Κείμενο: SfinEaster, Φωτογραφίες: BigAlejandro

Μπροστά από το φουσκωτό σκηνικό που συμπεριλάμβανε αγιοβασίλη και χιονάνθρωπο (βλ. και τα βίντεο που ακολουθούν), ξεκίνησαν δυναμικά στις 10:35 με το Loser=Weed και κολλητά το Picnic in the Jungle που είχε συμπεριληφθεί στο πρώτο άλμπουμ του (από χρόνια αποθανόντα συνεργάτη τους) Snakefinger τον οποίον δεν παρέλειψαν να μνημονεύσουν δεόντως και στη συνέχεια.

Ο Randy στο ρόλο του performer και ντυμένος σαν παρωδία αγιοβασίλη τραγούδησε με τη χαρακτηριστική φωνή του, έκανε πρόζα για τη γάτα του και τις 11 συζύγους του ανάμεσα σε πολλά άλλα που αφορούσαν και στο σεξ και την αντί-ροκ-εν-ρολ αποδόμησή τους (αν και μάλλον όχι τόσο επιτυχημένα όσο ο βιρτουόζος Alan Bishop που πρόσφατα μας επισκέφθηκε ξανά) και μας παρουσίασε την πορεία του συγκροτήματος ανάμεσα στα τραγούδια, αλλάζοντας “πρόσοψη” στη μπλούζα του αναλόγως.

Οι παράξενα ντυμένοι Chuck και Bob συνόδευσαν μουσικά με πλήκτρα / κιθάρα και σε 2 ορχηστρικά κομμάτια έμειναν μόνοι τους πάνω στη σκηνή.

IMG_9102webIMG_9138webIMG_8840web

Τα Baby Sister, Give It to Someone Else, Jelly Jack the Boneless Boy και the Confused Transsexual που έπαιξαν μέχρι το πρώτο ορχηστρικό ήταν πιο υποτονικά σε σχέση με την έναρξη, αλλά με τα Teddy (σκέτο και χωρίς bear στον τίτλο αλλά ωραιότατο), The Monkey Man, Struggle, The Man in the Dark Sedan (άλλη μια εξαιρετική συνεργασία τους με τον Snakefinger που βρίσκεται στο δεύτερο προσωπικό του άλμπουμ) και το βιβλικό Hanging by His Hair άρχισαν πάλι να ανεβαίνουν μέχρι το δεύτερο ορχηστρικό. Συνέχισαν με τα Bathsheba Bathes, Honey Bear (από τα σχετικά πρόσφατα τραγούδια τους που ξεχωρίζουν), The Black Behind (με τον παραστατικότατο πρόλογο) και έκλεισαν το “κανονικό” setlist με το March to the Sea.

Κάποια στιγμή ξεφούσκωσε και το υπάρχον σκηνικό για να φουσκώσει στη θέση του ένα λευκό χριστουγεννιάτικο δέντρο και το χαρακτηριστικό τους μάτι με καπέλο στην κορυφή του και με encore το Santa Dog, το ιδιαίτερο Mahogany Wood και το τρίο να κοιτάζει το νέο σκηνικό υπό τους ήχους χριστουγεννιάτικου τραγουδιού.

Αρκετοί ήταν οι παρευρισκόμενοι που όρθιοι ανάμεσα στα διασκορπισμένα ψηλά στρογγυλά τραπεζάκια παρακολούθησαν την best-of τύπου παράσταση, η οποία φαίνεται να στέκεται ανάμεσα στην καλύτερη και τη χειρότερη εμφάνισή τους από τις 5 φορές που έχουν έρθει προς τα εδώ.

IMG_8994web

Κατά τα άλλα, η ένταση του ήχου θα μπορούσε να είναι και πιο δυνατά, και τέλος, ο γράφων δεν μπορεί να εξηγήσει το λόγο για τον οποίο κάποιος λιποθύμησε στο συγκεκριμένο χώρο για άλλη μια φορά. πράγμα που έχει παραδόξως παρατηρήσει να συμβαίνει πιο συχνά από αλλού.

video: pharko64 και japoblonde

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: