(review) louder, louder, louder… Swans, Moa Bones live @ Fuzz Παρασκευή 17/5

IMG_8463webΌπως είπε και ο γνωστός-άγνωστος Αρης Π.: «049 τρόποι για να μην φτάσεις στο Fuzz”. Τα πράγματα την Παρασκευή (17/5) δεν ξεκίνησαν πολύ αισιόδοξα, χάνοντας το μοναδικό λεωφορείο που κατεβαίνει μέχρι αυτό το σημείο της Πειραιώς (φοβερή επιτυχία για έναν από τους πιο μεγάλους δρόμους της Αθήνας) για 1,567 λεπτά. Γνωρίζοντας (κυρίως διαισθητικά) και τι επρόκειτο να βιώσουμε το βράδυ, η κατάβαση της Πειραιώς έγινε δυσβάσταχτη. Προφανώς όμως δεν είχαμε ούτε στο ελάχιστο συνείδηση του μεγέθους μιας λάιβ εμφάνισης των Swans. Απλά φανταζόμασταν.

Κατά τις 10 παρά ανέβηκε στη σκηνή ο Moa Bones. Αυτός και η κιθάρα του. Και πιστέψτε με ήταν αρκετό μιας και μέσα από την americana, τη folk, το alt rock (κυρίως της άλλης πλευράς του Ατλαντικού), των Sixteen Horsepower και του Matt Elliott περάσαμε 40 λεπτά πραγματικά εξαιρετικά. Καταφανέστατα θα ξαναδώ τον Moa Bones σε κανονικές συνθήκες, σε ένα μικρό συναυλιακό χώρο όπου το λάιβ θα είναι «δικό του» και δεν θα περιτριγυρίζομαι από απαίδευτους τύπους και τύπισσες που έχουν στόχο να ακουστεί η (σίγουρα) πολύ υψηλού επιπέδου συζήτησή τους πάνω από τον άνθρωπο που παίζει στη σκηνή.

Και μετά απλά άνοιξε μια μαύρη τρύπα. Η οποία μας ρούφηξε όλους και καταφέραμε να βγούμε ο καθένας σε άγνωστη χρονική στιγμή. Η δική μου τοποθετείται κάπου στο σημερινό (19/5) πρωινό όπου κάνω αυτή τη προσπάθεια καταγραφής της προχθεσινής εμπειρίας. Πάντως δεν έχω βρεθεί σε πολλές συνθήκες όπου τόσος κόσμος παρακολουθεί κάποιο θέαμα αποσβολωμένος. Η εμφάνιση των μεγάλων Swans ήταν απλά αδιανόητη και εξαντλητική. Η αλήθεια είναι πως δυσκολεύομαι να συντάξω ένα κείμενο με ροή για το δίωρο όργιο που παρακολουθήσαμε. Το μόνο σίγουρο είναι πως κανένα μα κανένα λάιβ μετά από αυτό δεν θα είναι το ίδιο. Οι Swans πραγματικά ξεφτίλισαν κάθε έννοια heavy μουσικής, όγκου και λοιπών safe λέξεων που χρησιμοποιούμε για να περιγράψουμε τις συναυλίες doom/sludge/drone και συναφών συγκροτημάτων (όχι πως οι Swans μένουν μέσα σε τέτοιες έννοιες). Δεν ξέρω για ποιο λόγο κάποιος έχοντας δει τους Κύκνους μετά να πάει να δει τους Sunn O)) για παράδειγμα. Σε αυτές τις δύο ώρες πέρασε από μπροστά μας όλη (μα όλη όμως) η ακραία heavy σκηνή με την οποία  ταυτιστήκαμε όσοι και όσες ζήσαμε μουσικά τα late 90s και τα 00s. Η ένταση του ήχου ήταν σε ενοχλητικά υψηλά επίπεδα όπως και η απόδοση έξι μουσικών που λειτουργούσαν σαν ορχήστρα. Με τον ηγεμόνα Gira να βρίσκεται στη μέση και τους  υπόλοιπους πέντε να είναι στημένοι έτσι ώστε να κοιτούν Αυτόν. Και Εκείνος τους προκαλούσε να παίζουν όλο και πιο δυνατά, ακόμα πιο δυνατά και μετά πιο έντονα και ακόμα πιο δυνατά, πιο δυνατά, πιο δυνατά, πιο δυνατά. Και μετά ακόμη πιο δυνατά… Κάτι έπρεπε να εξορκιστεί εκείνη τη μέρα…

Κείμενο: Φιλ. Γ.

Φωτογραφίες: Big Alejandro

IMG_8293webIMG_8263webIMG_8454web IMG_8491web IMG_8448web IMG_8414web IMG_8304web

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: