Τιτάνια Τέλος! – Οι συνδικαλιστικές ηγεσίες κάτω από τη βάση

Τιτάνια τέλος!

Η τρικομματική κυβέρνηση, κατ’ εφαρμογή των συμφωνηθέντων με τρόικα και ντόπιο κεφάλαιο, προωθεί νομοθετική ρύθμιση που εξωθεί τους καθηγητές δευτεροβάθμιας  εκπαίδευσης στην απόλυση και τη φτώχεια και διαλύει οριστικά τον όποιο εναπομείναντα δημόσιο χαρακτήρα της εκπαίδευσης. Η ΟΛΜΕ πριν από δέκα μέρες προκηρύσσει απεργία με αφετηρία τις 17/5/2013 (πρώτη μέρα των πανελλαδικών εξετάσεων). Το σύνολο των μνημονιακών δυνάμεων, ο επιχειρηματικός κόσμος και τα κυρίαρχα ΜΜΕ καταδικάζουν την «προκλητική στάση των καθηγητών που διακινδυνεύουν την ομαλή διεξαγωγή των εξετάσεων και το μέλλον των μαθητών για δύο παραπάνω ώρες δουλειάς». Η Αριστερά του Κοινοβουλίου, μετά από δηλώσεις ήξεις-αφήξεις και αναβλητικότητα πολλών ημερών, δηλώνει (με βαριά καρδιά) τη συμπαράστασή της στον αγώνα των καθηγητών. Η ΟΛΜΕ ζητάει από τη ΓΣΕΕ και την ΑΔΕΔΥ συμπαράσταση, κήρυξη γενικής απεργίας στις 17/5 και ενίσχυση των περιφρουρήσεων στα εξεταστικά κέντρα. Τα κατευθυνόμενα τριτοβάθμια συνδικαλιστικά όργανα αγνοούν το αίτημα της βάσης των καθηγητών και προκηρύσσουν ξεκούδουνες και αποπροσανατολιστικές στάσεις εργασίας και απεργίες που μάλλον υπονομεύουν, παρά βοηθούν την κινητοποίηση.

Η κυβέρνηση απαντάει με αντισυνταγματική προληπτική επιστράτευση των καθηγητών, που τους απαγορεύει το δικαίωμα στην απεργία. Οι τοπικές ΕΛΜΕ, παρά τη γενικευμένη επίθεση και τρομοκρατία, υπερψηφίζουν σε ποσοστό 90% την απεργία μέσα στις εξετάσεις. Το κύμα συμπαράστασης προς τους αγωνιζόμενους καθηγητές από εργαζομένους και κινήματα κάθε μέρα δυναμώνει. Η κυβέρνηση προχωρά σε επίταξη και των χώρων πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, φοβούμενη καταλήψεις. Το κίνημα ετοιμάζεται για τη σύγκρουση της Παρασκευής 17/5. Το μόνο που απομένει είναι η επικύρωση της απόφασης των γενικών συνελεύσεων των κατά τόπους ΕΛΜΕ από τη διάσκεψη των προέδρων των ΕΛΜΕ, οι οποίοι σε ποσοστό 90% δεσμεύονται από τις αποφάσεις των Γενικών Συνελεύσεων για κήρυξη απεργίας. Η διάσκεψη έγινε χτες, 15/5, στο ξενοδοχείο Τιτάνια.

Όμως, η διάσκεψη των προέδρων, μετά από πρόταση της συνδικαλιστικής παράταξης του ΣΥΡΙΖΑ, η οποία υιοθετήθηκε από τις παρατάξεις της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ, αποφασίζει αναστολή της απεργίας! Το σκεπτικό της απόφασης ήταν ότι η ψήφος της βάσης των εργαζομένων είχε συμβολικό χαρακτήρα και δε σήμαινε την ανάληψη ενεργειών που θα ακύρωναν τις πανελλαδικές εξετάσεις. Βασικό επιχείρημα είναι ότι δεν υπάρχει ούτε η διάθεση του κόσμου, ούτε η δυνατότητα για μια μετωπική σύγκρουση που μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα τις ποινικές κυρώσεις και την απόλυση καθηγητών. Η επιστράτευση επιβάλλει την υποταγή. Οι Παρεμβάσεις (ΑΝΤΑΡΣΥΑ) και το ΠΑΜΕ (που από την αρχή δε στήριξε αυτό τον αγώνα) με τις ηττοπαθείς τοποθετήσεις τους προσπαθούν να διαχειριστούν την ήττα.

Οι πρόεδροι των ΕΛΜΕ ήταν εξουσιοδοτημένοι να υπερψηφίσουν την απεργία και να αναζητήσουν τρόπους και μέσα υλοποίησής της. Παρόλα αυτά, μετά από μία εξαντλητικά παρελκυστική συνέλευση 10 και πλέον ωρών προσανατόλισαν την ψηφοφορία στο ερώτημα αν υπάρχουν ή όχι οι όροι και οι προϋποθέσεις για τη διεξαγωγή της απεργίας. Και το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας ήταν: 18 ΕΛΜΕ ΝΑΙ, 9 ΕΛΜΕ ΟΧΙ και 57 ΕΛΜΕ λευκό. Το Προεδρείο επιδίδεται σε μια εντατική προσπάθεια να ερμηνευτούν τα Λευκά ως ΟΧΙ. Και το πετυχαίνει. Η απεργία ακυρώνεται, οι συνθήκες δεν είναι ώριμες και ο Ερμής είναι ανάδρομος. Να το ξανασυζητήσουμε βρε παιδιά μετά τις εξετάσεις, που δε θα έχουμε και το βραχνά της επιστράτευσης.

Για άλλη μια φορά, ένας εργασιακός κλάδος, παρά την εκφρασμένη βούληση της βάσης για κινητοποιήσεις, μένει ξεκρέμαστος από τα επικίνδυνα συνδικαλιστικά παιχνίδια της κομματικά ελεγχόμενης πλειοψηφίας της Ομοσπονδίας του. Οι συνέπειες αυτής της απαράδεκτης τακτικής μπορεί να γίνουν ανεξέλεγκτες.

Αυτό που έγινε χτες δεν ήταν μόνο το ξεπούλημα της αγωνιστικής διάθεσης της πλειοψηφίας ενός κλάδου, δεν ήταν μόνο η αρχειοθέτηση ενός αγώνα πριν καν δοθεί, ήταν κάτι πολύ χειρότερο. Εδώ και αρκετούς μήνες παρατηρείται μια καθίζηση της αγωνιστικής διάθεσης του κόσμου, με σποραδικά ξεσπάσματα. Τις τελευταίες μέρες υπήρξε ένα αξιοσημείωτο κύμα συμπαράστασης και συστράτευσης με ένα κλάδο που πλήττεται βάναυσα από τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές. Αυτό το κλίμα ουσιαστικά ακυρώθηκε από τη χτεσινή απόφαση της συνδικαλιστικής ηγεσίας του κλάδου. Η κομματικά και παραταξιακά κινούμενη ηγεσία ενός εργασιακού κλάδου, από φόβο, από ανεπάρκεια ή μετά από συνδιαλλαγές (αυτόματα άρχισαν να διαδίδονται φήμες για ανάκληση της επιστράτευσης και επανέναρξη του διαλόγου, οι οποίες δεν έχουν επιβεβαιωθεί), στην πιο κρίσιμη στιγμή απέτυχε ή επέλεξε να μη διεξάγει έναν αγώνα στον οποίο πολλοί, εντός και εκτός του χώρου, προσέβλεπαν ως απαρχή και ευκαιρία για γενικότερη ρήξη με ένα ολοκληρωτικό και αντιδημοκρατικό καθεστώς. Για άλλη μια φορά μια γραφειοκρατική ηγεσία φάνηκε εντελώς αναξιόπιστη απέναντι στη βάση των εργαζομένων, διακινδυνεύοντας την ακόμα μεγαλύτερη απαξίωση του συνδικαλισμού.

Ο διαμεσολαβημένος συνδικαλισμός δείχνει για άλλη μια φορά τα όριά του. Δεν μπορεί να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων και να ανταποκριθεί στο αίτημα του πιο ριζοσπαστικού κομματιού της κοινωνίας για ανατροπή. Η συστημική θεώρηση των εργατικών αγώνων και η διάβρωση των συνδικαλιστικών οργάνων από το σύστημα και τις κυβερνήσεις του είναι που έχει συντελέσει αποφασιστικά στον εργασιακό (και όχι μόνο) μεσαίωνα που βιώνουν εκατομμύρια προλετάριοι. Ο κόσμος και η βάση των σωματείων φάνηκαν έτοιμοι και ώριμοι να διεξάγουν έναν αγώνα σύγκρουσης, η ηγεσία τους όχι. Το αίτημα της αυτοοργάνωσης και της ενίσχυσης των σωματείων βάσης είναι πια πιο κρίσιμο από ποτέ. Ο αγώνας πρέπει να περάσει τώρα στα χέρια των εργατών, πριν να είναι πολύ αργά. Πριν οι επιλογές των γραφειοκρατών και της  αριστεράς δικαιώσουν στα μάτια του κόσμου τη φράση «όλοι ίδιοι είναι». Γιατί όταν αυτό γίνει συνειδητό, οι επόμενοι που θα αναλάβουν το ρόλο του νταβατζή των εργαζομένων θα έχουν το κεφάλι ξυρισμένο και τη σβάστικα στο μπράτσο. Γιατί όποιος κατουράει στη θάλασσα, το βρίσκει στο αλάτι.

Χτες έγινε για άλλη μια φορά καθαρό γιατί τους λένε εργατοπατέρες. Γιατί έχουν γαμήσει των εργατών τη μάνα.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: