(review) Into the Fire – ένα ντοκυμανταίρ για τους Μετανάστες στην Ελλάδα της Κρίσης

Το βασικό ερώτημα που τίθεται σε κάθε ταινία-δοκίμιο, ή αλλιώς ντοκυμανταίρ, είναι “σε ποιον απευθύνεται” με τις απόψεις που φέρει. Πρόκειται για ταινία-πληροφόρησης; Για μια πιο αναλυτική-συνδυαστική ματιά πάνω σε ένα γνωστό ζήτημα; Και ποια είναι η σχέση των εν δυνάμει θεατών με το προς εξέταση θέμα;

Το Into the Fire είναι μια παραδειγματική περίπτωση. Αποτελεί, κυρίως με το εξαιρετικά πυκνό μοντάζ του, μια απάντηση που τοποθετείται με ισορροπία ανάμεσα στην ενημέρωση και την ανάδειξη πτυχών της πραγματικότητας που είναι με τον έναν ή τον άλλον τρόπο ήδη γνωστή. Και όλα αυτά με μια πρώτης τάξεως τεκμηρίωση διαφόρων ειδών: συνεντεύξεις, αρχειακά βίντεο, αριθμητικά δεδομένα, μια ποικιλία αναφορών και αναλύσεων που εν τω συνόλω συνθέτουν ένα απόλυτα ολοκληρωμένο παζλ του τι σημαίνει να είσαι μετανάστης σήμερα.

Σε μια Ευρώπη-Φρούριο, η Ελλάδα είναι Φυλακή. Σε όλη της την επικράτεια, άνθρωποι από διαφορετικές γωνιές του πλανήτη φυλακίζονται, κυνηγιούνται, δέχονται την αμείλικτη βία του κράτος και των συμπληρωματικών του μηχανισμών. Και μαζί με αυτούς, όσοι από τους γηγενείς αποφασίζουν να σταθούν στο πλευρό τους.

Σίγουρα. Και λίγο πολύ, όλα αυτά είναι ήδη γνωστά σε όποιον, έστω και μέσα από τον παραμορφωτικό φακό των ΜΜΕ, θέλει να ενημερώνεται (αν όχι να αναλαμβάνει και δράση) για την ζοφερή καθημερινότητα των συνανθρώπων του.

Το Into the Fire δεν το αγνοεί. Και όποτε επαναλαμβάνει, με μια εξαιρετική οικονομία, πληροφορίες ευρέως γνωστές, το κάνει μέσα από το νέο πρίσμα της Ελλάδας-σε-κρίση. Γιατί, είτε το συνειδητοποιούμε είτε όχι, τα προβλήματα των μεταναστών που αποτελούσαν τον κανόνα επιβίωσής του για χρόνια, έχουν πολλαπλασιαστεί με γεωμετρική πρόοδο σε μια παράλληλη τροχιά με τα προβλήματα της “χώρας”. Όπου “χώρα” σημαίνει το σύνολο εκείνο των επισήμως κατοικούντων αυτού του κράτους.

Οι μετανάστες όμως, για να θυμηθούμε και το διαφωτιστικότατο ομώνυμο βιβλίο (εδώ), είναι σχεδόν αόρατοι. Και κάθε προσπάθεια που τους φέρνει στο προσκήνιο ως υποκείμενα, πρώτα από όλα της ίδιας τους της ζωής, και όχι ως αντικείμενα προς εξαφάνιση, καταστολή, φιλανθρωπία κτλ., είναι άξια αναφοράς και υποστήριξης.

Το Into the fire αξίζει και τα δύο. Μεστό, καίριο, με την εγκυρότητα όχι των αριθμών αλλά της εγγύτητας, με την “αντικειμενικότητα” που μόνο η αλληλεγγύη ξέρει να περιγράφει ακόμα και τις πιο σκοτεινές περιοχές της συλλογικής μας εμπειρίας, αποτελεί μια καταπληκτική περίπτωση ντοκυμανταίρ, σε ένα θέμα που τελευταία βλέπουμε να οδηγεί σε ένα μεγάλο αριθμό αντίστοιχων εγχειρημάτων, και που μπορεί να απευθύνεται εξίσου σε έναν ξένο που ενδιαφέρεται για τις συνθήκες που επικρατούν στην Ελλάδα και σε όποιον από μας, έχει ανάγκη να πάρει μια ανάσα και να συνειδητοποιήσει τον ολοένα και εντεινόμενο κοινωνικό πόλεμο, που βιώνουμε στην καθημερινότητα των πόλεων μας.

Δείτε το. Διαδώστε το. Συζητήστε το.

Σήμερα, 21 Απρίλη, σε ταυτόχρονη διαδικτυακή διανομή στο http://intothefire.org/

και στον Freequency.

1 comment

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: