(review) Cause love is death… Mani Deum, Nalyssa Green @ PASSPORT Κυριακή 24/02

DSC_0244a

Κυριακή βράδυ στον Πειραιά, σε μία πολύ όμορφη μουσική σκηνή, το Passport, οι Mani Deum μαζί με τη Nalyssa Green μας καλωσόρισαν στον δικό τους μουσικό κόσμο. Ένας κόσμος που προβάλλει μέσα από τη σύγκρουση αγάπης και μίσους, πόνου και εκδίκησης, θλίψης και οργής και ανυψώνεται από τις πανέμορφες συνθέσεις και των δύο καλλιτεχνών.

DSC_0306a

Πρώτοι ανέβηκαν στη σκηνή οι Mani Deum. Η εξαμελής μπάντα, με την τοποθέτηση του μπασίστα των Frequency On λόγω απουσίας του μόνιμου μπασίστα τους, μας παρουσίασαν ένα μεγάλο μέρος από το έως τώρα έργο τους. Όπως και μερικά τραγούδια από τον επερχόμενο δίσκο που θα κυκλοφορήσει σε λίγο καιρό. Οι Mani Deum έχουν μελετήσει πολύ τον ήχο που θέλουν να παίζουν και αυτό φαίνεται και από την γκάμα των οργάνων που χρησιμοποιούν. Theremin, 12χορδη κιθάρα, πιανο, μεταλλόφωνο, μελώντικα. Και έχουν καταφέρει να βγάζουν αυτόν τον dark folk ήχο, που εμπλουτισμένο με τους πολύ ωραίους στίχους και τις δύο φωνές που αλληλοσυγκρούονται τη μία και συμβαδίζουν την άλλη,ανυψώνεται και σε τραβάει μέσα στον κόσμο του συγκροτήματος.

DSC_0259a

DSC_0355a

Για εμένα πρόκειται ίσως για το καλύτερο συγκρότημα αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα σε αυτό το στυλ μουσικής. Οι συνθέσεις τους είναι πολύ καλά δουλεμένες, η τεχνική τους κατάρτιση βρίσκεται σε ένα επίπεδο ώστε να μην βρίσκεις ψεγάδια στο παίξιμό τους, οι δύο τραγουδιστές δένουν πολύ καλά μεταξύ τους και έτσι ο ήχος τους και η μουσική τους φαίνεται ακόμη πιο ελκυστική. Να προσθέσω εδώ ότι ο ήχος του Passport ήταν πάρα πολύ καλός, ίσως τα τύμπανα να χρειάζονταν λίγο χαμήλωμα,και ο φωτισμός καταπληκτικός.

DSC_0249a

DSC_0385a

Μία ώρα και κάτι μετά βγήκαν στην σκηνή οι Nalyssa Green ή όπως παρουσιάστηκαν οι Nalyssa Green Quintet. Απλά όταν παίζεις και διαμορφώνεις τα τραγούδια σου μαζί με άλλους μουσικούς, γιατι δεν πιστεύω η Nalyssa να έδειξε στον ντράμερ ή στον μπασίστα ή στον κιθαρίστα τα μέρη τους, και κατάλαβα ότι κάποια τραγούδια έχουν γραφτεί μαζί και με άλλους της μπάντας, τότε είσαι συγκρότημα και όχι σολο καλλιτεχνης. Κάποιοι θα διαφωνήσουν, το καταλαβαίνω.

DSC_0528a

Μας παρουσίασαν ίσως το σύνολο των τραγουδιών του δίσκου της Nalyssa Green ‘Seed’ ), παιγμένα βέβαια με μία άλλη οπτική και όχι τόσο ακουστικά όσο ο δίσκος. Προσωπικά προτιμώ αυτό που άκουσα προχθές παρά τα ορίτζιναλ τραγούδια. Οι μουσικοί ήταν απίστευτοι τεχνικά, ειδικά το rhythm section, μπάσο και ντραμς δηλαδή και γενικά φάνηκαν να έχουν δουλέψει όλοι μαζι πάρα πολύ καλά τα τραγούδια.

DSC_0538a

DSC_0664a

Κατα την διάρκεια του σετ ακούσαμε και τρεις διασκευές, με αποκορύφωμα το ‘white rabbit’ των Jefferson Airplane, παιγμένο με αρκετά πιο σκληρό και στακάτο ήχο.Θα λεγα ότι η Nalyssa το τραγούδησε πάρα πολύ καλά. Γενικά τα φωνητικά της είναι αρκετά ευρηματικά και οι διφωνίες που έκαναν πάρα πολύ όμορφες. Έχουν δουλεψει κάθε λεπτομέρια στα τραγούδια ώστε να βγαίνουν άψογα. Το στυλ των τραγουδιών πάλι με προβλημάτισε. Αυτό γιατί τη μία μου έφερνε στο μυαλό ελληνικές alternative μπαντες των 90’s όπως οι Raining Pleasure ή οι Closer, την άλλη την σκοτεινή πλευρά του Bowie και την άλλη χαζοποπ songwriting. Ίσως με επηρρέασαν και οι Mani Deum.

DSC_0580a

Πάντως γενικά και τα δύο συγκροτήματα ήταν πάρα πολύ καλά και γενικά ήταν μία πετυχημένη μουσική βραδυά.Σας προτρέπω σίγουρα να παρακολουθήσετε και τους δύο καλλιτέχνες από κοντά γιατί είναι σιγουρα αξιόλογοι και έχουν πολύ μέλλον μπροστά τους.

DSC_0342a

DSC_0319a   DSC_0370a

DSC_0756a

DSC_0806a  DSC_0849a

κείμενο: Δημήτρης Πάλλης

φωτογραφίες: panos d

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: