(Review) Nightstalker, Universe217 @ Gagarin 205, Σάββατο 13/10/2012

Όταν πλησιάζει το βράδυ της Παρασκευής, κάθε λογικός άνθρωπος σκέφτεται την ξεκούραση και την κραιπάλη του Σαββατοκύριακου. Εγώ απεναντίας είχα να σκεφτώ τη μισθωτή σκλαβιά. Δουλειά στις 8 το πρωί του Σαββάτου και στις 10 το πρωί της Κυριακής. Ωστόσο, όταν πρέπει το Σάββατο να ξυπνήσεις στις 06:30 και την Κυριακή στις 08:30, θα πρέπει επίσης να έχεις να κάνεις και ενδιαφέροντα πράγματα για να καλύψεις αυτές τις ώρες. Και το Σάββατο είχε όντως ενδιαφέρον. Γήπεδο το μεσημεράκι και συναυλία το βράδυ. Νικηφόρα τα αποτελέσματα και στις δύο περιπτώσεις. Ας πάμε όμως στα της συναυλίας που σας ενδιαφέρουν περισσότερο.

Οι πόρτες άνοιγαν στις 21:00 και αρκετός κόσμος είχε ήδη αρχίσει να καταφθάνει. Η συγκεκριμένη συναυλία είχε διαφημιστεί παντού και ήταν το πιο αναμενόμενο event της εβδομάδας μετά την άφιξη και την υποδοχή της Μέρκελ. Λίγο πριν βγουν οι Universe217 το Gagarin είχε πααάρα πολύ κόσμο αλλά στους Nightstalker τίγκαρε. Και όπως σε κάθε συναυλία, έτσι και εδώ, δεν έλειψε ο γραφικός fan που θα έκλεβε την παράσταση. Ο “δικός μας”, αρχικά, καθάριζε το δάπεδο από τις γόπες. Στη συνέχεια πήρε θέση μπροστά μπροστά και άρχισε να χτυπά παλαμάκια και να απευθύνεται στους Nightstalker. Ήμουν σίγουρος, όπως θα διαβάσετε παρακάτω, ότι δεν ήξερε πως έχει support.

Στις 22:00 κάνει την εμφάνισή του στη σκηνή το κουαρτέτο των Universe217. O “δικός μας” κοκκαλώνει στη θέα της Τάνιας, της τραγουδίστριας του συγκροτήματος. Το πρώτο riff τον κερδίζει όμως και για τα επόμενα 45 λεπτά απολαμβάνει την εμφάνιση της μπάντας, όπως και εμείς. Από το 2005 που είναι ενεργοί στη σκηνή οι Universe217 έχουν κυκλοφορήσει δύο LP, ένα EP και ένα split. Η πορεία τους είναι σταθερά ανοδική και η προχθεσινή εμφάνισή τους απέδειξε ότι συγκαταλέγονται δικαιότατα ανάμεσα στις καλύτερες ελληνικές μπάντες. Αν εξαιρέσουμε ένα δίλεπτο με ένα μικρό προβληματάκι στο καλώδιο του μπασίστα (αδερφέ μπασίστα, δεν φοράμε καπέλο σε κλειστό χώρο και επίσης, η ζώνη στο παντελόνι είναι για να το κρατάει ψηλά…), όλα κύλησαν άψογα. Αργόσυρτες doom συνθέσεις με live αυτοσχεδιασμούς από εξαιρετικούς οργανοπαίχτες και μία απίστευτη φωνάρα να χρωματίζει κάθε λέξη. Στον προτζέκτορα εναλλασσόταν πανέμορφα βίντεο και εικόνες που είχαν σαν μοτίβο το αίμα και τους αριθμούς 2, 1 και 7. Το κοινό (πάω στοίχημα ότι το 80% αγνοούσε την ύπαρξή τους) τους αγκάλιασε και τους αντάμειψε με ζεστό χειροκρότημα. Αξίζει να τους μελετήσετε ακόμα και αν θέλετε “τσίτα τα γκάζια” και όχι πένθιμα. Κομματάρες σαν τον “Harmless” δεν βγαίνουν συχνά.

Οι συναυλίες των Nightstalker είναι σαν να χτυπάει φάουλ ο Κώστας Φραντζέσκος. Ξέρεις εξ αρχής ότι η μπάλα θα αναπαυτεί στο πλεκτό. Όπερ και εγένετο! Ο “δικός μας” έδινε ρέστα και για την υπόλοιπη μιάμιση ώρα δεν ήξερες ποιος περνούσε καλύτερα, η μπάντα ή εμείς; Η συναυλία έγινε στα πλαίσια της προώθησης του νέου, τέταρτου κατά σειρά, δίσκου τους “Dead Rock Commandos”. Στο setlist περιλαμβανόταν όλο το νέο άλμπουμ (εκτός από τραγούδι “The BoogieMan Plan”) αλλά φυσικά δεν έλειψαν και τα all-time classics. Από την πρώτη νότα μέχρι και την τελευταία οι Nightstalker δικαίωσαν τις φήμες που τους θέλουν το Νο.1 εξαγώγιμο προϊόν της χώρας αυτή τη στιγμή. Οι πρώτες σειρές δεν σταμάτησαν να χοροπηδούν, τα ρεφρέν τα αναλάμβανε μεγάλο μέρος του κοινού, ο Αργύρης έκανε πλάκα μαζί μας (όλα τα λεφτά η ατάκα που απεύθυνε στον Αντρέα δείχνοντας το κοινό: “Κοίτα πόσοι μείνανε παρά τις σκούπες” πετώντας έτσι το βέλος του στον “Ξένιο Δία” αλλά και η απάντησή του σε κάποιον που ζήτησε το “Line”: “Με μία γραμμή θα ηρεμούσαμε όλοι εδώ μέσα”) και όλοι φύγαμε με ένα μεγάλο χαμόγελο. Όταν έχεις την πολυτέλεια να κλείνεις τη συναυλία με τα “Just A Burn” και “All Around” και στα δύο encore να παίζεις τα “Baby God Is Dead” (μάταια περίμενα να δω τους χριστιανόπληκτους του «Χυτηρίου» εκείνη τη στιγμή), “Trigger Happy” και “Raw”, τότε είσαι όντως ΜΕΓΑΛΗ μπάντα.

Ωστόσο, η συναυλία αυτή σηματοδοτεί και το πέρασμα των Nightstalker στη mainstream πλευρά. Όπα όπα! Μισό λεπτό να ‘ξηγηθώ πριν παρεξηγηθώ. Δεν εννοώ ότι άλλαξαν ή ότι θα αλλάξουν ύφος αλλά ότι πλέον τους ξέρει και η μάνα μου (ανησυχητικό γεγονός, αν όντως συμβαίνει!). Οι Nightstalker θα κληθούν πλέον να πάρουν σοβαρές αποφάσεις. Οι άλλες δύο ελληνικές μπάντες που έφτασαν σε ανάλογες breakthrough στιγμές είτε διαλύθηκαν (Septic Flesh μετά το “Sumerian Demons”) είτε πειραματίστηκαν χωρίς να χάσουν την ταυτότητά τους (Rotting Christ μετά το “Triarchy Of The Lost Lovers”). Σε αυτό το συμπέρασμα κατέληξα ύστερα από ενδελεχή παρατήρηση του κοινού. Τα ρεφρέν, από τα πιο γαμάτα και πιο ευκολομνημόνευτα της σκληρής μουσικής, τα τραγουδούσαν κοντά στα 300 άτομα από τα 1000 που κατέκλυσαν το Gagarin. Όσοι δηλαδή πήγαιναν -και θα πηγαίνουν- σταθερά οπουδήποτε παίζει η μπάντα. Επίσης, όταν βλέπεις φωτογράφους να τραβούν βίντεο τις πρώτες σειρές, λικνιζόμενα ζευγαράκια να φιλιούνται, να μην δημιουργείται ένα σοβαρό mosh pit ούτε ένα crowd surfing, εύκολα καταλαβαίνεις ότι κάτι άλλαξε. Οι Nightstalker ανεβαίνουν επίπεδο (όπως ακριβώς τους αξίζει) και τους έχουμε πλήρη εμπιστοσύνη ότι θα αντεπεξέλθουν όπως πρέπει στις νέες δυσκολίες μιας και παραμένουν αθεράπευτα “γνήσιοι” και προσγειωμένοι.

Επόμενο ραντεβού μαζί τους στις 24 Δεκέμβρη, στο γνώριμο λημέρι των Εξαρχείων. Ελάτε για να οργανωθούμε και να κάνουμε ένα mosh pit της προκοπής, γαμώ τα ζευγαράκια μου, γαμώ!

Κείμενο: Io Kon

Φωτογραφίες: Θοδωρής Μάρκου (http://thodorismarkou.com/blog/ )

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: