Ήμερη πόλη – Σύνταγμα 9/10/2012

Τις προηγούμενες μέρες, πριν από την επίσκεψη της Καγκελαρίου Άνγκελα Μέρκελ  στην Αθήνα, το βασικότερο θέμα συζήτησης, στο internet και τα υπόλοιπα μέσα, ήταν πως η Αθήνα, 12 χρόνια μετά την επίσκεψη του «σέξι» Μπιλ Κλίντον, ξαναγινόταν ένα τεράστιο και απροσπέλαστο φρούριο, για χάρη πάλι ενός μόνο ανθρώπου..

7000 Αστυνομικών στο δρόμο, δεκάδες διμοιρίες ΜΑΤ, ελεύθεροι σκοπευτές, βατραχάνθρωποι,  κομάντο και όποια άλλη εκδοχή ένστολου έχουμε ποτέ φανταστεί, όλοι ακροβολισμένοι στη διαδρομή από το Αεροδρόμιο ως το Κοινοβούλιο.  Παράλληλα, την Δευτέρα, ο Γενικός Αστυνομικός Διευθυντής Αττικής έβγαλε μια ανακοίνωση σαν να την «ξέθαψε» από κάποιο ξεχασμένο συρτάρι του 1967 με την οποία απαγόρευε κάθε υπαίθρια συνάθροιση ή πορεία σε διευρυμένο κομμάτι της πόλης, «για λόγους δημόσιας ασφάλειας και μη διατάραξης της κοινωνικοοικονομικής ζωής της πρωτεύουσας».. Εντωμεταξύ, το μεσημέρι της Τρίτης,  ΓΣΕΕ και σωματεία δεν απέσυραν τα καλέσματα τους για την πορεία στο κέντρο και την συγκέντρωση έξω από τη Βουλή. Όλοι συζητούσαν για το «τί» θα γίνει στην Αθήνα την Τρίτη. Αλλά όλα αυτά ως εδώ πάνω κάτω τα έχετε ξαναδιαβάσει.

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, θα περίμενε κανείς που μένει στο κέντρο και μπορεί να φθάσει στο Σύνταγμα με τα πόδια, να δει στη διαδρομή αστυνομικούς να κάνουν ελέγχους σε πολίτες και γενικότερα πολύ έντονη παρουσία δυνάμεων καταστολής σε όλο το κέντρο από την Ομόνοια έως το Σύνταγμα.  Στην πραγματικότητα αυτό που αντίκριζες, ήταν μια άδεια πόλη, μια πόλη με ελάχιστους ανθρώπους να περπατάνε στον δρόμο, ανοιχτά μαγαζιά να περιμένουν το τίποτα να τους επισκεφθεί και σχεδόν κανένα αυτοκίνητο.  Αντίθετα, οι ειδήσεις που έρχονταν νωρίτερα από το κέντρο,  έκαναν λόγο για προληπτικές προσαγωγές ακόμα και μέσα στη πλατεία, απαγόρευση κυκλοφορίας γύρω από την Γερμανική πρεσβεία, συνεχόμενους ελέγχους γύρω από την Βουλή σε ανθρώπους και δημοσιογραφική διαπίστευση για να περάσεις από το ένα πεζοδρόμιο στο απέναντι.  Φθάνοντας στην Σταδίου η κατάσταση άλλαζε·  πολύ περισσότερος  κόσμος στον δρόμο,  αρκετά πανό, συνθήματα και μεγαλύτερη ένταση στις φωνές του κόσμου! Οι άνθρωποι όλο και αυξάνονταν σαν να εμφανίζονται «μαγικά» από σημεία που μέχρι τώρα δεν το περίμενες.

Στην πλατεία Συντάγματος, ο κόσμος είχε ήδη αρχίσει να μαζεύεται και η τσίκνα από τα «βρώμικα» μαζί με τους πωλητές ελληνικών σημαιών σου θύμιζε κάτι από «Αγανακτισμένους»,  κάτι από δημόσια προβολή αγώνα της Εθνικής ομάδας ποδοσφαίρου. Πάντως πολύ λίγο μια διαδήλωση. Ο φράχτης ήταν από νωρίς στημένος στην Β. Σοφίας, στο ύψος των «λουλουδάδικων» και διμοιρίες των ΜΑΤ είχαν παραταχθεί μπροστά από τα ξενοδοχεία επί της Καραγιωργη Σερβίας.   Αυτό που έβλεπε κάποιος που βρισκόταν στο Σύνταγμα για να δουλέψει και όχι να διαδηλώσει, θύμιζε περισσότερο φεστιβάλ παρά κάτι άλλο.

Κατά διαστήματα η ένταση των συνθημάτων αύξανε για να ξαναχαμηλώσει αμέσως μετά, οι φωτορεπόρτερ, οι φωτογράφοι, τα τηλεοπτικά συνεργεία και οι δημοσιογράφοι, κάπνιζαν το ένα τσιγάρο μετά το άλλο και στο μεσοδιάστημα έκαναν και κάποιο πλάνο, έτσι για να υπάρχει. Ήταν η χαρά των νέων φωτογράφων μιας και οι γνωριμίες και τα πηγαδάκια μεταξύ παλιών και νέων, με τις απαραίτητες συστάσεις, «έπαιρναν και έδιναν». Πάντα κοντά στον φράχτη της αστυνομίας μιας/αφού, (και) μεταξύ μας, αυτό είναι και ωραίο θέμα.

Ο κόσμος πλέον είχε αυξηθεί στη πλατεία και τους δρόμους περιμετρικά αυτής, φθάνοντας πλέον τις 35.000 χιλιάδες περίπου.  Την ηρεμία του συννεφιασμένου μεσημεριού ήρθαν  να σπάσουν  οι φωνές, τα χειροκροτήματα και τα συνθήματα, καθώς η πορεία των εργαζομένων της ΠΟΕ-ΟΤΑ έφτανε στο Σύνταγμα, με επικεφαλής ένα μαύρο ανοιχτό τζιπ που θύμιζε στρατιωτικό με επιβάτες 4 διαδηλωτές ντυμένους με στρατιωτικές στολές των Ναζί να χαιρετούν ναζιστικά, κρατώντας σημαίες με την ναζιστική σβάστικα. Από κάτω οι συγκεντρωμένοι, χειροκροτούσαν ανάμεσα στα αντί-φασιστικά συνθήματα και σε αυτά κατά της Μέρκελ . Κάπου εκεί οι χαρούμενες παρέες των φωτορεπόρτερ διαλύθηκαν και την θέση τους πήρε η «μάχη» για το καλύτερο πλάνο. Μέχρι να καταφέρει το τζιπ και το πανό της ΠΟΕ-ΟΤΑ να φθάσει στον σιδερένιο φράχτη της  Β. Σοφίας πέρασε αρκετή ώρα και αρκετές αποτυχημένες προσπάθειες να πιάσει φωτιά μια εκ των ναζιστικών σημαιών. Οι συγκεντρωμένοι άρχισαν να αυξάνονται μπροστά από τον φράχτη και σιγά-σιγά άρχισαν οι προσπάθειες να τον ρίξουν. Τα ΜΑΤ μπροστά στον «εθνικό κίνδυνο» δεν άργησαν τους γνωστούς ψεκασμούς. Ο κόσμος επέμεινε και τα πρώτα μπουκάλια, ξύλα και πέτρες άρχισαν να πέφτουν προς την μεριά των αστυνομικών.  Μερίδα του κόσμου άρχισε να τραγουδά τον εθνικό ύμνο και έτσι το εθνικό-πατριωτικό happening αντίστασης στη Μέρκελ έφτασε στην κορύφωση του!

Κάπου εκεί τα ΜΑΤ με συντονισμένες κινήσεις, ρίψη κρότου-λάμψης, κάτι ψιλές στους πιο τολμηρούς και λίγα χημικά στους υπόλοιπους, βγήκαν από τον φράχτη και απομάκρυναν τον κόσμο προς την Πανεπιστημίου. Αυτή ήταν η αφορμή για να ξεκινήσει ένας κλεφτοπόλεμος-πετροπόλεμος μεταξύ ΜΑΤ και ελάχιστων διαδηλωτών έξω από τη «Μεγάλη Βρεταννία».  Ο κόσμος παρέμεινε στο υπόλοιπο Σύνταγμα και στην Πανεπιστημίου να παρακολουθεί «παιχνίδι»  με τις πέτρες. Κάθε τόσο ηρεμούσε, οι φωτορεπόρτερ έκαναν ένα (ακόμα) τσιγάρο και μετά πάλι πέτρα, χημικό, πέτρα, χημικό, μάρμαρο…κτλ…  Αυτό σταμάτησε για λίγο όταν την εμφάνιση του έκανε ο ολόγυμνος διαδηλωτής που έτρεχε πάνω κάτω στον δρόμο. Διαδηλωτές και ΜΑΤ «πάγωσαν» με το ασυνήθιστο (για τα ελληνικά δεδομένα) θέαμα, μέχρι να φύγει, να ξεχαστεί και το παιχνίδι να συνεχιστεί -πληροφορίες αναφέρουν ότι ο γυμνός άντρας συνελήφθη και έπειτα αφέθηκε ελεύθερος- Η ώρα πέρασε, άρχιζε να νυχτώνει και ο κόσμος αραίωνε. Οι σποραδικές επιθέσεις με χημικά των ΜΑΤ για να διαλύσουν τον κόσμο είχαν ως αποτέλεσμα, να αδειάσει σταδιακά το πάνω μέρος της πλατείας.

Η Αθήνα εχθές είχε δύο πρόσωπα. Το ένα  ήταν αυτό μιας πόλης σχεδόν ήσυχης, άδειας και ακίνητης. Σαν να περίμενε στωικά την άφιξη της Γερμανίδας,  όμως περίμενε και τους ανθρώπους της να βγουν έξω. Αν το δει κανείς από μια συγκεκριμένη οπτική γωνία, το σχέδιο της ΓΑΔΑ «λειτούργησε», ο κόσμος ήταν όντως συγκεντρωμένος στους δρόμους όπου η ανακοίνωση επέτρεπε. Το άλλο ήταν αυτό της πλατείας με τους χιλιάδες συγκεντρωμένους, τις φωνές και την τσίκνα. Αλλά και την φεστιβαλική, απολιτική διάθεση και τις συνδικαλιστικές υπερβολές. Ο κόσμος παρότι φοβισμένος και απογοητευμένος μαζεύτηκε για ακόμα μια φορά στους δρόμους. Μαζεύτηκε. Αυτό.

Τα ΜΑΤ έκανα αυτό που ξέρουν να κάνουν καλύτερα, να χτυπάνε τον κόσμο,. Εξάλλου είναι η δουλεία τους.  Οι διαδηλωτές στο Σύνταγμα διαμαρτύρονται για μια ακόμα φορά για την βαρβαρότητα των ανδρών των ΜΑΤ, ελπίζοντας ότι κάποια στιγμή τα ΜΑΤ θα γίνουν άνθρωποι. Δεν θα γίνουν όμως ποτέ, (ας) μην κοροϊδευόμαστε (μεταξύ μας).  Τα ΜΑΤ πλέον δέρνουν ανεξέλεγκτα με την πρώτη ευκαιρία (όπου ευκαιρία σημαίνει η εντολή από τον ανώτερο για επίθεση). Η επιθυμία για ξύλο δεν έχει να κάνει με την επιχειρησιακή δεινότητά τους και σίγουρα δεν διαφαίνεται κάποιος «άνθρωπος» σε αυτό.

Κατά την διάρκεια των χθεσινών επεισοδίων, έγιναν 220 προσαγωγές και 24 συλλήψεις, ενώ σήμερα οι συλληφθέντες αναμένεται να βρεθούν ενώπιον του εισαγγελέα. Επίσης ο γυμνός άντρας, αμερικανικής υπηκοότητας και ηλικίας 56 χρονών, οδηγήθηκε στον εισαγγελέα με τις κατηγορίες για «πρόκληση σκανδάλου με ακόλαστες πράξεις και διέγερση κατά των νόμων».  Ο ίδιος είπε ότι προέβη στην πράξη αυτή σε ένδειξη διαμαρτυρίας για την κοινωνικοοικονομική κρίση στην Ελλάδα.

Η Μέρκελ έφυγε,  οι φράχτες ξε-στήθηκαν και η Πανεπιστήμιου έχει πάλι κίνηση, ο κόσμος ξαναγύρισε στην δουλεία του, αν έχει ακόμα. Η πόλη αποδεικνύει ξανά πως είναι ήμερη και συνεχίζει να ψάχνει πώς να ξυπνήσει.

Κατάλαβε κανείς τι έγινε;

Κείμενο/φωτογραφίες: Ορέστης Σεφέρογλου

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: