(Review) – Mουσικά Κύματα 2012 day 1st

Είναι Παρασκευή 13 Ιουλίου και έξω βράζει ο τόπος. Είμαι στη δουλειά και μαθαίνω το πρόγραμμα της επόμενης εβδομάδας. Παρασκευή ρεπό και Σ/Κ ελεύθερο. Αρχίζω αμέσως να καταστρώνω σχέδια για να περάσω τις τρεις αυτές μέρες μακριά από την Αθήνα. Έλα όμως που κανένα σχέδιο δεν έρχεται εις πέρας και καταλήγω να μείνω στην πρωτεύουσα παρέα με τα τζιτζίκια.

Το καλύτερο (με όλη την έννοια της λέξης) που είχα να κάνω ήταν να τραβηχτώ μέχρι τη Νέα Μάκρη για τα Μουσικά Κύματα. Ένα φεστιβάλ που -έστω και από σπόντα- κατάφερα να το παρακαλουθήσω φέτος για πρώτη φορά παρότι κάθε χρόνο έχει αξιόλογα συγκροτήματα της εγχώριας μέταλ και ροκ σκηνής. Έγιναν τα απαραίτητα τηλέφωνα και όλα κανονίστηκαν. Γιάννης, Μαριάννα και Σπύρος were on the highway to hell και κεντρικό σύνθημα bang the head that doesn’t bang… Ορεκτικό: μπάνιο στον Άγιο Ανδρέα. Κύριο πιάτο: μέταλ συναυλία. Επιδόρπιο: Μπιτς πάρτυ στον Σχοινιά. Καλύτερα που έμεινα εδώ τελικά…

Στο χώρο της συναυλίας φτάσαμε γεμάτοι αλάτια και άμμο κατά τις 6 παρά. Οι πρώτες νότες ακουγόταν ήδη από τους Sarcastic Obedience. Η όλη φάση ξεκίνησε σχεδόν (17:00 έγραφε το χαρτί, 17:30 ξεκίνησαν) στην ώρα της! Χωρίς καθυστέρηση, χωρίς αναμονή για περισσότερο κόσμο, χωρίς δικαιολογίες. Όπως ακριβώς πρέπει να γίνεται με κάθε φεστιβάλ που σέβεται τον εαυτό του και τους υποστηρικτές του. Αυτή η μαλακία που συνοδεύει κάθε συναυλία (από τις diy μέχρι τις ανεξάρτητες παραγωγές) που δεν διοργανώνεται από μεγάλη εταιρεία πρέπει επιτέλους να σταματήσει. Μετά το σύντομο πικρόχολο σχόλιο ας συνεχίσουμε όμως και με αυτά που μας ενδιαφέρουν. Δυστυχώς, δεν πρόλαβα να tτους ακούσω αρκετά λόγω της τήρησης του χρονοδιαγράμματος. Ένα σκάρτο δεκάλεπτο περίπου κατάφερα να παρακολουθήσω. Death metal παίζουν οι παίδες αλλά τίποτα το συγκινητικό. Πιτσιρίκια μου φάνηκαν ηλικιακά και για αυτό θα τους δώσω πολλά μπράβο για την όρεξη που έβγαλαν στη σκηνή. Φαίνεται ότι το γουστάρουν το πράμα και έχουν όλο το χρόνο μπροστά τους να βελτιωθούν.

https://www.facebook.com/pages/Sarcastic-Obedience/194955207212645

http://www.myspace.com/sarcasticobedience

Κατά τις 18:15 ανέβηκαν στη σκηνή οι Still Falling με το “Counterfeit Existence EP” στις αποσκευές τους. Μάταια ο τραγουδιστής προσπαθούσε να πείσει τους παρόντες να μετακινηθούν από τα τραπέζια του κυλικείου προς τη σκηνή για να φαίνεται ότι είμαστε σε συναυλία και όχι σε sound-check. Όμως, με 40 βαθμούς πάνω από το κεφάλι σου δεν αφήνεις εύκολα τη σκιά. Αυτό ήταν και το αρνητικό της φάσης μιας και τα δύο πρώτα συγκροτήματα αναγκάστηκαν (λόγω ζέστης αλλά και “ονόματος” όπως θα φανεί παρακάτω) να παίξουν σχεδόν χωρίς -άντε με ελάχιστο- κόσμο κάτω από τη σκηνή. Για τα περίπου 30′ που ακολούθησαν σουηδικοί ήχοι πλημμύρισαν τη σκηνή. Καθότι δεν είμαι (ούτε η παρέα μου) μεγάλος φαν του σουηδικού μέταλ έπιασα και εγώ τον ίσκιο μου παρέα με μία μπύρα και δύο σουβλάκια και κοιτούσα προς τη σκηνή. Καλή σκηνική παρουσία, ένα-δυο προβληματάκια στον ήχο που ξεπεράστηκαν αμέσως, ευχαριστίες στους διοργανωτές και τέλος.

https://www.facebook.com/stillfallingband

http://www.myspace.com/stillfallingband

Και ξαφνικά… κόσμος μετακινήθηκε προς τη σκηνή. Με όνομα που βρίσκει πλήρη δικαίωση, αν αναλογιστούμε την εποχή που ζούμε και όλα όσα υπομένουμε (για πόσο ακόμα όμως;), ήταν η σειρά των Progress Of Inhumanity να βγουν στη σκηνή κατά τις 18:50. Μπορεί να έχουν περάσει δύο χρόνια από την κυκλοφορία του ντεμπούτου τους (“Escalating Decay”) αλλά τέτοια δισκάρα δεν ξεχνιέται. Grind που τσακίζει κόκκαλα μουσικά και στιχουργικά. Επιτέλους, ο ακραίος ήχος βρίσκει τη θέση του και σε φεστιβάλ και ξεφεύγει από τον (όχι και τόσο) μικρό κύκλο της αντικουλτούρας. Με αέρα μεγααάλης μπάντας (για να γράψουμε και κανά δημοσιογραφικό κλισε) οι Progress έπαιξαν σερί μισή ωρίτσα με τσίτα γκάζια και το κοινό να δείχνει να ξέρει τι βλέπει. Και στο κάτω κάτω, όταν είσαι grind μπάντα και ο μπασίστας σου έχει γαλλική πλεξούδα, ο κιθαρίστας φοράει μπλούζα Faith No More, ο τραγουδιστής έχει μουστάκι και ο ντράμερ είναι ένας γλυκύτατος αρκούδος, ε, δεν γίνεται να μην πας μπροστά. Λίγο πριν το τέλος έπαιξαν και μια διασκευή Suicidal Tendencies αλλά ανάθεμα και αν κατάλαβα ποιο τραγούδι. Άντε τσακιστείτε τώρα να βγάλετε και δεύτερο δίσκο γαμώ τη τρέλα μου!

http://www.myspace.com/progressofinhumanity

http://www.facebook.com/pages/Progress-of-Inhumanity/106939022758741

Ο ήλιος είχε ήδη αρχίσει να δύει, η ζέστα (που λέμε και στο χωριό μου) να υποχωρεί και ο κόσμος να αυξάνεται μπροστά από τη σκηνή, στις εξέδρες, στο κυλικείο, στο merchandise, στα σουβλάκια (δόξα και τιμή στον ψήστη για την καταθεση ψυχής), στις μπύρες… Με δύο δίσκους [Southwards (2007) και το πρόσφατο και πολύ καλό Muddy Mermaids (2012)] και ένα αυτοχρηματοδοτούμενο EP [Potergeist (2008)] ήταν η σειρά των Potergeist να βγουν στη σκηνή κατά τις 19:40. Με τόσα χρόνια συναυλιακών εμπειριών και έχοντας δημιουργήσει ένα μικρό μα πιστό κοινό οι Potergeist απέδειξαν εύκολα γιατί θεωρούνται ένα από τα καλύτερα συγκροτήματα της εγχώριας sludge/heavy rock/stoner (πείτε το όπως γουστάρετε) σκηνής. Επί τρία τέταρτα η σκηνική τους παρουσία ήταν άψογη (οι smooth χορευτικές κινήσεις του τραγουδιστή και η εμφανής τρέλα του ντράμερ έδεναν απόλυτα μεταξύ τους) και η διάθεση του κόσμου άρχισε να ανεβαίνει. Μεταξύ άλλων έπαιξαν και ένα καινούριο -άτιτλο ακόμα- τραγούδι. Η πορεία της μπάντας είναι συνεχώς ανοδική (όταν τους είχα δει πριν πρώτη φορά πριν τέσσερα χρόνια στο After Dark, με τίποτε δεν πίστευα ότι θα έφταναν ως εδώ) και με λίγο περισσότερη φαντασία στη μουσική δημιουργία θα μπορέσει να φτάσει ψηλότερα.

http://www.potergeist.com/

http://www.facebook.com/potergeist

http://www.myspace.com/potergeist

Στις 20:40 ανέβηκαν στη σκηνή οι Infidel, το συγκρότημα που δημιούργησαν οι Γιάννης Πούσιος και Χρήστος Κισατζεκιάν, δύο από τους καλύτερους και συμπαθέστερους συντάκτες του περιοδικού Metal Hammer. Όπως και την πρώτη φορά που τους είχα δει, το 2005 που “άνοιξαν” για τους Orange Goblin στο τότε Underworld, έτσι και τώρα δεν συγκινήθηκα ιδιαίτερα από το doomοειδές metal τους. Παρά τα καλά διάσπαρτα riffs που υπάρχουν στα τραγούδια τους, την παρουσία του Κωστόπουλου (Acid Death -από τις σημαντικότερες μπάντες του ελληνικού ακραίου ήχου) στην κιθάρα και του Γιακουμάκη (Universe 217 -εξαιρετική ατμόσφαιρα στη μουσική τους) στα τύμπανα, η διάρκεια των τραγουδιών και η επάναληψη κουράζει. Ωστόσο, επί σκηνής ήταν άψογοι και ταίριαζαν πολύ με το πέσιμο του ήλιου. Επίσης, μας δόθηκε η ευκαιρία να φάμε ανενόχλητοι σουβλάκια μέχρι ο Πούσιος να κατέβει από τη σκηνή… Στο κοινό διακρίναμε επίσης και τους/τις groupies του συγκροτήματος που προέρχονταν από τη συντακτική ομάδα του Metal Hammer.

http://www.myspace.com/infidelgr

http://infidelgr.bandcamp.com/album/king-of-cynical-control

Κάπου εδώ χτύπησε το τηλέφωνό μου και έπρεπε να φύγω για Σχοινιά χωρίς να προλάβω να δω τους Slavebreed (γαμώ τα μπιτς πάρτυ γαμώ!) και τα υπόλοιπα συγκροτήματα. Για αυτό και τα υπόλοιπα της συναυλίας θα τα μάθετε από την πένα του Σπύρου.

Είκοσι λεπτά πριν τις 22:00 στη σκηνή εμφανίστηκαν οι Slavebreed. Grind πρώτης ποιότητας με υλικό από το “Pain Syndicate” και το νέο τους -ακυκλοφόρητο ακόμα- πόνημα με τίτλο “Dethrone The Architect”. Για σαράντα περίπου λεπτά η μπάντα έδωσε τον καλύτερο της εαυτό ξεσηκώνοντας το κοινό το οποίο δημιούργησε μικρά moshpits ενώ επιτέλους είδαμε και το πρώτο stagediving. Σημαντική παρατήρηση: Οι κοπέλες γουστάρουν grind.

http://www.facebook.com/pages/Slavebreed/193347340717367

http://www.myspace.com/slavebreed

Έχει νυχτώσει πλέον για τα καλά, κοντεύει 11 και το κοινό υποδέχεται τους Tardive Dyskinesia. Πολύς κόσμος μπροστά στη σκηνή και οι math/death-core metallers συμπατριώτες μας, τους αντάμειψαν με το παραπάνω. Στην καλύτερη ίσως εμφάνιση του φεστιβάλ οι Tardive απέδειξαν με τον πιο εμφατικό τρόπο γιατί θεωρούνται μια από τις πιο σημαντικές μπάντες του χώρου και μας έδωσαν τα μυαλά στα χέρια. Οι riffαρες διαδέχονταν η μία την άλλη σε ένα live με περίσσια ενέργεια, stagediving και άλλα πολλά. Έπαιξαν κομμάτια από τα δύο πρώτα albums του group: Distorting Point of View και The Sea of See Through Skins αλλά και τα Complicity και Prehistoric Man (με τη συμμετοχή του τραγουδιστή των Need) από τοn επερχόμενο δίσκο τους και κατέβηκαν από τη σκηνή στις 23:20 καταχειροκροτούμενοι. Ο τραγουδιστής της μπάντας και διοργανωτής του φεστιβάλ Μάνθος ευχαρίστησε όσους παρευρίσκονταν και τους προέτρεψε να μείνουν για να δουν την τελευταία μπάντα της μέρας, τους Need.

http://www.facebook.com/tardivedyskinesiaband/info

http://www.myspace.com/tardivedyskinesia

http://tardivedyskinesia.bandcamp.com/album/distorting-point-of-view

http://tardivedyskinesia.bandcamp.com/album/the-sea-of-see-through-skins

Η ώρα ήταν 23:40 και οι headliners της βραδιας έκαναν την εμφάνιση τους. Παίζοντας Heavy Metal με έντονα progressive στοιχεία που ηχητικά φέρνει στο μυαλό τους Nevermore, οι Need απέδωσαν το υλικό τους εξαιρετικά δίνοντας βάση στο Siamese God και τον νέο τους δίσκο που βρίσκεται στη διαδικασία της μίξης. Ο τραγουδιστής τους εξαιρετικός όπως και η υπόλοιπη μπάντα ευχαρίστησαν το κοινό δίνοντας γύρω στις δωδεκάμιση τέλος σε ένα φοβερό φεστιβάλ που είχε πολλή μουσική μπίρες, σουβλάκια και κόσμο που γούσταρε τρελά τη διοργάνωση.

http://www.facebook.com/needband

http://www.myspace.com/needband

Εμείς ήδη δώσαμε ραντεβού για του χρόνου.

Horns Up που λένε και στο χωριό μου!

Κείμενα: Io Kon / Σπύρος Σμυρνής

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: